Proeverij en experimentje laag-alcoholische wijnen

Gisteravond kwamen er wat wijnbloggers samen in Maison Veerman voor een interessant proeverijtje en experiment. Marielle Beukers was er met haar man Nico, Aldo Wink , Ailko Faber met zijn vrouw Lucette, Dick Veerman met zijn vrouw en ondergetekende.
Het initiatief voor deze proeverij kwam van Dick.
Ik had twee alcoholvrije wijnen van Carl Jung meegebracht die ik al jaren verkoop aan mensen die alcoholvrije wijn willen omdat ze om verscheidene redenen niet mogen drinken; zwangerschap, medicatie, maar ook wel mensen met een alcoholprobleem die met deze variant proberen van hun verslaving af te raken.
Deze alcoholvrije wijnen (0,5%, maar dat mag alcoholvrij worden genoemd) worden in Duitsland op een soortgelijke wijze gemaakt als de nieuwe wijnen van Ilja Gort, de Qool wines, alleen wordt hier alle alcohol onttrokken. 'Moeilijke manier om druivensap te maken' zei Lucette Faber. De rode Qool zetten we ernaast. Wat daarvan gedacht werd zie je in het filmpje. Die rode kwam er niet mals vanaf, de witte en rosé kwamen er iets beter vanaf. De witte was beter dan die ik vorige week proefde, daar zat namelijk een hele onaangename geur in die ik niet kon thuisbrengen, maar in deze witte Qool niet zat. Misschien is het een foute fles geweest vorige week?

Vervolgens hadden we een trendy mixje van Chardonnay en bronwater met prik. 'Dit is gevaarlijker dan breezers' zei Dick Veerman, 'je proeft helemaal niet dat je alcohol drinkt.' 'Melkzuur!' riep iedereen.
'Dan de witte Qool tegenover de Plume (9%) van Vincent Pugibet, beiden gemaakt met omgekeerde Osmose, volgens mijn man 'labwijnen'. De laatste, van Pugibet van Domaine La Colombette, had daarbij meer afdronk, was in zijn geur mineralig  en voor mij meer wijn. De witte cool kwam er wel aardig uit, maar ik blijf mijn vraagtekens zetten bij de prijs-kwaliteitverhouding. Als we hiermee de beginnende wijndrinker aan de wijn moeten krijgen in plaats van met de Kellergeister is de instapprijs naar mijn mening te hoog, maar marketingtechnisch zal het vast een succes worden.
Vreemd was dat beide wijnen van de Chardonnaydruif juist de geureigenschappen van Sauvignon Blanc hadden.
En toen ontdekten we iets vreemds. De postcodes op de flessen Plume van Pugibet en de Qool van Ilja Gort waren namelijk geheel indentiek. (klik op foto voor grotere afbeelding).
Volgens Dick zijn er in die postcode maar twee wijnboeren, waarvan er maar één deze techniek gebruikt.
De Qool Wines komen dan ook vrijwel zeker van Pugibet van Domaine La Colombette (staat daar L.C. op het etiket van de Qool Wines voor?) in de Hérault, die genoeg overcapaciteit heeft in zijn apparaat, waar hij diep voor geïnvesteerd heeft, om deze massawijnen te bewerken en bottelen. De techniek ontwikkelde Vincent Pugibet. Er kwam daar in Maison Veerman zelfs een kerstkaart op tafel die Dick kreeg van Vincent Pugibet, die hij persoonlijk kent, met een foto van het Osmose-apparaat en de hele familie Pugibet.
Het leukste experimentje vond ik de Qool rosé die we tegenover een verdunde la Tulipe rosé (met echt Utrechts kraanwater) zetten. Een paar druppeltjes citroensap deden de truc.
Maar ik blijf toch de voorkeur geven aan echte wijn.
Heel de autorit naar huis, voor mij zo'n 2,5 uur, had ik echter een vreemde metalige smaak in mijn mond, alsof ik pas een nieuwe vulling van de tandarts had gekregen. Weet iemand wat dat is? Is dat de sulfiet, waarvan meer gebruikt moet worden bij lage alcoholgehaltes?(zie update van deze log voor meer info) Of heeft het te maken met de kunstmatige productiemethodes van deze wijnen waardoor de moleculen uit elkaar getrokken worden?

Laag Alcoholische wijnen
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Update 25 mei: Podcast interview Ilja Gort Hagens op de middag 24 mei. In dit interview zegt Ilja Gort dat deze Qool wines juist minder sulfiet zouden bevatten dan gewone wijn en vraagt zich af waar ik de kennis vandaan haal dat er meer sulfiet in zit.
Die kennis haal ik indirect van het etiket.
De postcode op het etiket verraadt immers dat de wijn bewerkt en gebotteld wordt op Domaine la Colombette in Beziers. Vincent Pugibet van dat Domaine heeft, zoals ik hierboven al schreef, 5 jaar gewerkt aan dit procedé.
Pugibet heeft flink geïnvesteerd, heeft voldoende overcapaciteit in zijn apparaat, en zoals iedereen weet zijn er miljoenen liters wijn te koop in dit gebied, de Languedoc, waar veel meer geproduceerd wordt dan er vraag is.
Volgens de importeur in Nederland van de Plume, de wijn van 9% van Domaine la Colombette, naast het etiket ook een bron van mijn kennis, lukt het Pugibet niet om deze wijnen houdbaar te maken zonder het toevoegen van aanzienlijk meer sulfiet dan nodig is in gewone wijnen.
Uiteraard valt dit wel binnen de gestelde normen en bevat vrijwel elke wijn sulfiet.
Wat teveel sulfiet voor je gezondheid kan betekenen vind je hier.

Voordeel van zelf je wijn verdunnen met koel water (en/of eventueel ijsblokjes) in je glas, als je dit soort wijnen toch wilt drinken, is dan ook dat je het direct consumeert en sowieso minder sulfiet binnenkrijgt, als we het dan toch over gezond drinken hebben.
Het schijfje citroen is overigens wel cruciaal als je een aangename smaak wilt hebben, door het verdunnen ga je zuren missen.
Een paar druppeltjes citroen peppen dan ook de smaak op en maken je eigen koele wijnmix tot een echte gezonde dorstlesser.

Update 2: Vrijdag 1 juni verschijnen hier op drinkblog de conclusies en commentaren van Hubrecht Duijker over de Qool Wines.

Comments

[Geplaatst door: Mariëlla]

Prachtig samengevat, Petra. Ik denk dat die nasmaak in je mond gewoon de 'vieze'smaak is die we aan dit soort praktijken overhouden ;-)

[Geplaatst door: Petra]

Volgende keer graag iets lekkers:-)