Ik vroeg me n.a.v. de uitnodiging voor de perspresentatie al af of de nieuwe laag-alcoholische Qool wijn van Ilja Gort nog wel wijn was. Ook collega-wijnbloggers waren zeer benieuwd naar deze 'nieuwe wijn' waar zoveel publiciteit omheen kwam.
De perspresentatie kwam, een snel georganiseerde interessante proeverij en experiment volgden en er werd door de deelnemers van die proeverij flink over geblogd.
Vorige week werden onze conclusies, in het radioprogramma Hagens op de Middag van de Avro, door Ilja Gort weggewimpeld als onzin van door zichzelf benoemde wijnkenners. Inmiddels weet ik dat er in de Qool wijnen tussen de 10 en 15% meer sulfiet zit dan in conventionele wijnen. Dit heeft Vincent Pugibet, de maker van de wijn, deze week desgevraagd verteld aan Dick Veerman van Foodlog.
Vanavond is Vincent Francois Pugibet in Nederland, maar dat terzijde.
De kritiek van Hubrecht Duijker werd afgedaan met een zin als: 'Het is een lieve man, maar een beetje in de war.' (Podcast)
Nu heb ik Hubrecht Duijker toevallig heel erg hoog zitten, omdat hij in mijn ogen één van de weinige objectieve wijnschrijvers is, wijnjournalist moet ik eigenlijk zeggen.
De meeste wijnschrijvers zijn namelijk in mijn ogen broodschrijvers die betaald worden door het grootwinkelbedrijf om hun wijnen de hemel in te schrijven en dat vervolgens ook vol overtuiging doen.
Hubrecht stuurde me afgelopen zondag een email met zijn bevindingen over de Qool wines en de marketing erachter, maar vroeg me deze niet te publiceren voor vandaag (1 juni). De titel van de mail was: 'Allesbehalve Qool'.
Het geeft mij eigenlijk een beetje het gevoel als op het moment dat ik hoorde dat Sinterklaas niet bestaat. Je vraagt je af wat eigenlijk nog wèl echt is.
Vandaag verschijnt een nog uitgebreider commentaar dan de email hieronder over de Qool wines van Ilja Gort op Hubrechts website en vanmiddag om 16.50 zou dit ook het onderwerp van zijn radiocolumn op BNR zijn, ware het niet dat, na het inspreken van die column, Hubrecht een mail kreeg van Ilja Gort waarin deze juridische stappen aankondigde.
Daar heeft Hubrecht geen zin in en ook geen tijd voor, vandaar dat hij ervoor gekozen heeft de radiocolumn over dit onderwerp te laten vervallen.
Dag Petra,
Eerst nog even over het radio-interview. De dag voorafgaand daaraan belde de AVRO mij om te vragen of het nu allemaal waar is wat Ilja Gort beweert. De redactrice in kwestie verzocht me in dat verband om een kritische vaag en een statement te geven voor gebruik tijdens de uitzending. Dat heb ik gedaan.
De vraag ging dus over La Tulipe en het feit dat, zoals ik zelf bij herhaling heb geconstateerd, bij veel gebruikers van die wijnen het misverstand bestaat dat ze door Ilja en diens (overigens zeer talentvolle) Australische wijnmaker David Morrison worden gemaakt, van ook nog Ilja’s eigen wijngaard - terwijl het in werkelijkheid door hen geselecteerde coöperatiewijnen betreft. Daar is niets op tegen, maar zég dat dan ook, bijvoorbeeld in klare taal op het achteretiket. In vino veritas, toch?
Nog veel diffuser is de berichtgeving rond Qool en de lancering daarvan..
Er staat bijvoorbeeld op de achteretiketten dat Ilja Gort en diens wijnmaker de laaggradige wijnen ‘vinifieerden’, terwijl bovendien in het full-colour persbericht de suggestie wordt gegeven dat de ‘biologische’ druiven ervoor door Ilja werden geteeld (waarbij in dat bericht ‘culture raisonnée’- verkeerd gespeld – ook nog abusievelijk wordt aangezien voor ‘biologisch’).
Maar in werkelijkheid komen de druiven van het 60 hectare tellende Domaine La Colombette bij Béziers – en de eigenaar dáárvan, François Pugibet, zegt dat hij samen met zijn zoon Vincent de Qools heeft gemaakt. Op dezelfde manier als voor hun sinds 2004 bestaande merk Plume de Colombette. Via een door hen geperfectioneerde techniek. En van alleen kerngezonde, optimaal rijpe druiven, want anders werkt die techniek niet. Een goede collega van mij heeft Plume en Qool naast elkaar geproefd. Organoleptisch, schreef hij, is er eigenlijk geen verschil.
In voornoemd persbericht staat voorts dat Ilja Gort het systeem om alcohol uit wijn te halen ‘herontdekt’ heeft. Daarmee wordt bijna de suggestie gewekt dat hij ervan de uitvinder is. Het systeem bestond echter al jaren, en werd op La Colombette zowel toegepast als geperfectioneerd. Gort en de zijnen hebben daar, zo begreep ik uit de woorden van Pugibet père, nul komma nul mee van doen gehad.
Ilja wilde eerst zelfs wijnen hebben van 6% alcohol, maar de Pugibets raadden af dergelijke producten te maken vanwege hun ongetwijfeld povere kwaliteit. Technisch is het overigens mogelijk om tot 4,5% te gaan.
Het werd uiteindelijk dus 8% in plaats van de 9% die de Plume-lijn heeft. François Pugibet vertelde me trouwens dat hij monsieur Gort nog waarschuwde. Want met 8% alcohol is de drank geen wijn meer, althans volgens de Franse wijnwet. Het is in Frankrijk dus niet toegestaan, zo zei Pugibet, om het woord ‘wijn’ op het etiket zetten.
Maar ja, op de etiketten wordt wel gesproken over ‘French new world wine’, de website heet qoolwines, en ga zo maar door.
En waarom? Wat zou erop tegen zijn geweest om gewoon de feiten te brengen zoals ze zijn, in plaats van kennelijk te willen pronken met andermans veren? In geen van de uitingen wordt de naam van Domaine La Colombette ook maar genoemd, evenmin als die van vader en zoon Pugibet, terwijl zowel het wijngoed als deze wijnmakers een absolute hoofdrol hebben gespeeld bij de creatie van Qool.
Ik vind het allemaal, op zijn zachtst gezegd, een beetje slordig en ook niet netjes naar de pers noch consument. Communicatief is Qool voor mij allesbehalve cool.
Met daarom een ‘warme’ groet,
Hubrecht Duijker
P.S. Je begrijpt natuurlijk dat ik met François Pugibet zelf heb gesproken – een producent overigens wiens gewone wijnen, als Sauvignon Blanc, Grenache rosé en Cabernet Franc, ik héél graag drink.






Meisje: niet Vincent, maar François, zijn vader zal in de Echoput acte de présence geven. Hopelijk overvalt de discussie over hun wijn in ons pieplandje hem niet te veel, maar François is meer dan scherp genoeg om ermee omgaan. Wat er ook gebeurt!
Geplaatst door: dick | vrijdag 1 juni 2007 om 0:14
Mwah, 't was het wachten waard... en nu maar zien hoe 'qool' meneer Gort hierop reageert, of zou 'ie net zo zuur gaan zitten doen als tijdens dat radio-interview? ;)
Een hartelijke warme groet aan Hubrecht en Meisje :)
Geplaatst door: denny | vrijdag 1 juni 2007 om 0:15
@Dick: dank je voor de extra informatie, de site van de Echoput meldde Vincent
Geplaatst door: Petra | vrijdag 1 juni 2007 om 0:23
discussie gaat ook hier verder: http://www.foodlog.nl/comments.php?id=1788_0_1_0_C
Geplaatst door: Petra | vrijdag 1 juni 2007 om 1:11
En Perswijn heeft ander nieuws: http://www.perswijn.nl/nieuws.php?nid=574
Geplaatst door: Petra | vrijdag 1 juni 2007 om 12:35
Op Foodlog wordt gemeld dat het tabblad qool op dit moment van de site van de qoolwines is verwijderd.
Die teksten lijken aangepast te worden wat denk ik ook juist is.
Geplaatst door: Petra | vrijdag 1 juni 2007 om 13:06
Wat mij stoort is dat in bovenstaand artikel Meneer Duijker word omschreven als geen broodschrijver voor het groot winkel bedrijf. Ik wil iedereen er graag opwijzen dat De heer Duijker elke week wijnen van de Sligro aanprijst in hun eigen reklamekrantje.
Geplaatst door: Teus | vrijdag 1 juni 2007 om 15:12
Dat Dhr Duijker OOK wel commercieel werk aanneemt doet niets af aan het feit dat hij vele objectieve naslagwerken op zijn naam heeft staan, waarin hij zich niet beperkt tot het in de hemel schrijven van wijnen waar hij voor betaald wordt.
Geplaatst door: Petra | vrijdag 1 juni 2007 om 15:20
Bonjour beste wijngenieters.
Hier dus een kort berichtje van de persoon die in de link van Petra geciteerd wordt.
Ik heb sterk de indruk dat meneer Gort alles mag zeggen wat hij denk, maar als hij wordt aangesproken op zijn halve waarheden gaat hij direct met een advocaat dreigen.
http://www.perswijn.nl/nieuws.php?nid=574
Groeten en een mooie dag gewenst uit het land waar langzaam duidelijk wordt dat wanneer je bekend bent je alles mag zeggen, maar het een "gewone" burger nog niet lukt om een reactie te krijgen.
Geplaatst door: E van Bruinessen | zaterdag 2 juni 2007 om 10:37
Ilja Gort is de beste wijnmarketeer, die ik ken. Want jongens, het is Gort toch allemaal te doen om een beetje ophef. Deze reclameman (loop niet voor niets altijd met Franse pet op over beurzen en proeverijen) weet als geen ander hoe je een nieuw product onder de aandacht moet brengen. Echt serieus, mijn complimenten aan deze wijnboer. En alle wijnschrijvers, -bloggers en –fanaten tuinen er met open ogen in. Natuurlijk zijn er op- en aanmerkingen te bedenken op zijn product. Maar dat geldt voor alle producten. Ilja Gort zal hier als winnaar uitkomen, ongeacht of hij goede of minder goede wijnen produceert.
Geplaatst door: Richard | zaterdag 2 juni 2007 om 11:17
Tja, die 'nieuwe' wijnen van Ilja Gort genaamd qool. Ik vond van dit merk Sauvignon Blanc Bordeaux bij de Aldi voor (ik geloof) EU 2,90. Voor de prijs helemaal niet onverdienstelijk, in tegendeel. Ontdekte toen pas op kurk en etiket de 'afzender' Ilja Gort. Zijn inmiddels beroemde Rosé bij AH deed/doet het terecht best. Maar deze qool-lijn lijkt mij vreemd.
Maar in de eerste plaats: absoluut geen twijfel aan Hubrecht Duijker's objectieveiteit.
Hij is, sinds meesterverteller J.W.F. Werumeus Buning, absoluut onze (NL) beste Wijnschrijver. En daarmee basta!
Geplaatst door: W.G.A. Faber RV | maandag 4 juni 2007 om 15:03