Pommard Domaine Joseph Faiveley 1991

Soms vind ik in een hoekje van de winkel nog wat bijna vergeten schatten.
Zoals deze Pommard van het fameuze Bourgognehuis Domaine Joseph Faiveley uit 1991 waar ik een tijdje geleden op stuitte.
Ik word er altijd wat onrustig dan. Is het nog wel te drinken? Heeft het niet te lang in dat donkere hoekje gelegen? Kan ik dit eigenlijk nog wel verkopen?
Van deze Pommard die al 17 jaar afgesloten lag te evolueren lagen er drie flessen. Pommard wordt gemaakt in de Cotes de Beaune in de Bourgogne van de Pinot Noir druif en Domaine Joseph Faiveley is één van de meest gewaardeerde Bourgognehuizen.
Er is echter maar één manier om er achter te komen hoe zo'n wijn zich heeft ontwikkeld en of ik die nog zonder gezichtsverlies kan verkopen en dat is er één ontkurken.

Aangezien een fles van dit kaliber drinken ook voor mij geen dagelijkse kost is nam ik hem mee naar een collega levensgenieter, samen met een andere fles voor het geval we pech zouden hebben en de wijn bedorven of in ieder geval passé en vlak zou zijn.
Voorzichtig ontkurkte ik hem. "We gaan pech hebben", zei ik wat teleurgesteld toen ik de kurk eruit haalde en een zweem van kurklucht meende te ontwaren. Ik schonk twee bodempjes in de brede kelken die voor deze gelegenheid extra gepoleerd waren.
Uit het glas kwamen echter fruitige tonen, de wijn deed zich voor als een jonge blom, en dat verwarde ons. We schonken de fles over in een karaf om hem wat lucht te geven.
Het rare was namelijk dat de geuren, maar ook de smaken veranderden bij elke slok, van fruitig, als ware het een Beaujolais met aardbeien en frambozen, en bloemig via dierlijk en typisch Bourgogne, wat men in Vlaanderen "vuil beestje" noemt,  naar rijp met koffie, caramel en zelfs chocolade.
Na het inschenken van het volgende glas begon die ervaringopbouw weer van voor af aan, we begonnen weer met fruit en bloemen en kwamen via de stal uiteindelijk weer bij de koffietafel terecht. Omdat we niet gelijktijdig hadden bijgeschonken roken we andere dingen door aan elkaars glas te ruiken. "Nee dat heb ik nog helemaal niet, ik heb fruit!"
De evolutie vond pas plaats in ons glas! Elke slok ervaarden we een andere wijn, en ik werd er helemaal stil van.

Het was voor mij de eerste keer dat ik zo'n kameleontische wijn dronk. En ja ik kan hem nog verkopen zodat andere mensen dit ook kunnen ervaren. Twee flessen zijn er nog.
Bieden in de reacties. Startbod is € 125 euro voor beiden.
Einddatum veiling 12 februari, dan heb je ze in huis op de 14e om je grote liefde te laten genieten van een wijn waar hij/zij helemaal stil van wordt.

Comments

[Geplaatst door: Felix Wilbrink]

En ik was die levensgenieter waar Petra het hierboven over heeft. Ook voor mij was deze wijn tot de laatste slok een verrassing. Eigenlijk was het een soort toverbal. Niet laten liggen maar gewoon binnenkort opdrinken met een goede vriend of vriendin en er uren over kletsen, net als Boev en ik hebben gedaan.

[Geplaatst door: Bonker]

Waardeloze site. Eerst een wijn de hemel in prijzen en dan proberen te verkopen voor 125€. Mensen.. ff googlen en je vindt minder dan de helft voor deze wijn..
Slijterij is treffend. Slijten die hap.. aan jan-met-de-pet-modaal. Hopelijk trappen ze erin anders ga ik wel wat lager in prijs.
Jammer.