Uitgepiept?

Column verschenen in Drinks Slijtersvakblad nr 4 2010
Uitgepiept door nieuwe Alcoholwet?
En het goede nieuws is dat de nieuwe Drank- en Horecawet uiteindelijk toch in de Tweede Kamer  wordt behandeld. Hoe die wordt aangenomen en welke wijzigingsvoorstellen er nog via amendementen in terecht komen is nog maar de vraag. Het CDA stelde voor om de naam ‘Drank- en Horecawet’ te wijzigen in ‘Alcoholwet’ en ik hoop dat men daar  in de kamer niet in mee gaat. We hebben ook geen vetwet, suikerwet, nicotinewet, of wietwet. De Drank- en Horecawet regelt de verstrekking van alcoholhoudende dranken en de regels die daar aan zijn verbonden, het regelt niet de samenstelling van dranken.

Het kabinet stelt vast dat 7% van de detailhandelsverkopen van alcoholhoudende dranken niet via supermarkten of slijterijen verloopt maar via andere kanalen waaronder internet. De internetverkopen zouden slechts enkele procenten bedragen. Het kabinet ziet dan jammer genoeg niet dat internet wel het snelst groeiende verkoopkanaal is en loopt met als bron cijfers uit 2008 weer eens zwaar achter de feiten aan. Ik dacht dat wetgeving gemaakt werd met een visie voor de toekomst, maar schijnbaar is dat een utopie.
Dat de verkoop van sterke drank via internet al onder een vergunningstelsel valt klopt, wettelijk mag je zonder slijtvergunning geen sterke drank verkopen, maar als de controle wordt overgeheveld van de VWA naar de gemeentes kan iedereen via internet zijn goddelijke gang gaan. Dit schept rechtsongelijkheid tussen fysieke winkels en webshops.

Als de nieuwe wet met de huidige tekst wordt aangenomen is het wachten op het sluiten van de eerste borrelshop. Er staat immers duidelijk in de nieuwe wet dat er ten allen tijde een leidinggevende, die op de vergunning vermeld wordt, IN de inrichting aanwezig moet zijn. En dat is niet in de supermarkt die er aan vast zit maar IN het hok waar de drank staat. Daar is vaak niemand en komt een meisje van 16 aangerend als er een klant een fles wil afrekenen.

De slijterijen hebben de afgelopen jaren, al die jaren dat de wet op de plank lag en niet behandeld werd, borrelshops als paddestoelen uit de grond zien schieten die grote delen van hun omzet wegkaapten. Niet eens omdat de drank goedkoper is in de borrelshops, want dat is vaak niet het geval, maar omdat het gemakkelijk is om gelijk met je broodje even die fles mee te nemen. Als de traditionele slijter, die daar last van kreeg, het al gered heeft en nu nog bestaat  wacht deze nu met smart op deze nieuwe wet. Ik heb er weinig vertrouwen in. Als Den Haag deze wet aanneemt zal dat waarschijnlijk weer een wassen neus zijn. We willen het één en er gebeurt het tegenovergestelde. Nu de gemeentes door de recessie 20% gekort gaan worden op de uitkeringen van het rijk zal er vast geen extra handhaver worden aangenomen om die borrelshops effectief te gaan controleren.

De three-strikes-out maatregel, waarbij een supermarkt na drie maal in de fout te zijn gegaan bij het verkopen van alcohol aan jongeren zijn drankafdeling moet sluiten, waar het CBL moord en brand over schreeuwde, is ook zo iets. Als je drie keer gepakt bent heb je al honderden malen de wet overtreden. Dat dan je alcoholafdeling dicht moet en dat volgens de supermarkten een onevenredig deel van de omzet kost is dan hun eigen verantwoordelijkheid. Het CBL heeft de kracht om harder te roepen dan de slijter die op sterven na dood is en wel een beetje kan piepen maar nooit gehoord wordt. Die piepende slijter ziet zijn omzet verdampen door concurrenten die de wet overtreden waar niet op gecontroleerd wordt. Als we niet oppassen zijn we zo uitgepiept!