Drinkblog

Steradent om je karaffen schoon te maken

Als je wel eens een wijnkaraf gebruikt weet je dat daar een aanslag in kan ontstaan door de kleurstoffen en tannines in de rode wijn die je er haast niet uit krijgt. Als je die karaf dan weer gaat gebruiken, en dat doe je natuurlijk alleen als er visite is en je een bijzondere wijn schenkt, denkt je visite dat je een slechte huisvrouw bent, wat natuurlijk niet zo is. Ik las ergens dat Steradent, ja dat spul voor kunstgebitten, die aanslag verwijdert.
Dus ik naar de drogist. Die keek me wel een beetje vreemd aan want wou natuurlijk niet geloven dat ik mijn eigen tanden niet meer had. "Het is voor de karaffen hoor" haastte ik me te zeggen.
Het werkt! Ik mik twee steradenttabletten in zo'n karaf, doe er heet water bij en laat het een uurtje staan. Inmiddels gebruik ik ook Steradent voor de glazen bloemenvazen die ook zelden schoon te krijgen zijn omdat ik waarschijnlijk die bloemen net iets te ver laat uitbloeien voor ik ze weggooi, zodat de stelen altijd staan te rotten in het water.

Champagneklopper

Column gepubliceerd in Drinks Slijtervakblad 6/7 2010

“En we hebben ook zilveren champagnekloppers.” Ik was bij de zilversmid in Aardenburg om mijn moederdagcadeau op te halen. Ik was verliefd geworden op een zilveren Zeeuwse Knop aan een ‘spang’, dat is een draadje van edelstaal dat een van origine klassiek zilveren sieraad plotseling een stuk eigentijdser maakte dan aan een ketting van schakels, bloedkoraal of zwarte gitten zoals mijn Zeeuwse voorouders die droegen.

“Een champagneklopper??” was mijn verbaasde wedervraag. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag. Ik dacht toch wel behoorlijk wat wijnkennis te bezitten, maar van een champagneklopper had ik nog nooit gehoord. “Wat moet ik me daar bij voorstellen? Champagne ga je toch niet kloppen?” De zilversmid haalde een foto tevoorschijn van een zilveren kleinood die als broche of hanger geleverd kon worden. En toen kwam het mooiste wijnverhaal dat ik in tijden hoorde.

Hond bang voor vuurwerk? Geef advocaat!

Nee ik heb  geen honden, ik verkoop alleen de advocaat waar ik het in dit stukje over heb. Een jaar of wat geleden alweer belde op oudjaarsdag Omroep Zeeland hoe het met de advocaatverkoop stond. Ik gaf netjes antwoord dat onze ouderen op een feestdag als nieuwjaarsdag nog graag een advocaatje lepelen, al dan niet met slagroom. Maar dat was niet precies was ze bedoelden. Op oudjaarsdag zou namelijk op advies van dierenartsen advocaat gegeven worden aan honden met vuurwerkangst om ze rustig te houden. Ik moest er enorm om lachen, maar sindsdien verkoop ik wel jaarlijks advocaat aan hondenbezitters. Ook al jaren aan dezelfde hondenbezitters die er inmiddels bij zweren.
Geef ze op oudjaarsavond vanaf 17.00 uur elk uur een lepeltje advocaat (een Labrador een eetlepel, een kleiner hondje een kleiner lepeltje) en ze liggen rustig loom in hun mand.
Volgens mij is het minder slecht en schadelijk dan tranquillizers die ook wel worden voorgeschreven, dus doe er uw voordeel mee en verblijd je slijter nog even met een bezoekje dit jaar.:-)

Whiskycondooms

Kijk whiskyminnende dames. Eindelijk is er eens een uitvinding waar wij ook wat aan hebben!

Er zijn inmiddels condooms op de markt met de smaak van whisky en nee ik heb ze nog niet geprobeerd dus kan je geen review geven.

Ervaringen graag in de comments:-)

Bordeaux (Column)

Column gepubliceerd in Wijnkenner nr 3, najaar 2009, wijnmagazine van De Monnik Dranken en Figee Wijnimport.

Op de dag dat ik dit schrijf begint de rechtszaak tegen Bordeaux Advisory.
Het bedrijf Bordeaux Advisory lichtte mensen voor vele miljoenen op door ze te laten beleggen in wijn en hoge rendementen en terugkoopgaranties te bieden.
De zaak speelt al jaren en toen de eerste berichten verschenen over de mogelijke oplichterspraktijken van deze beleggingsmaatschappij uit Amsterdam, dat zich later verplaatste naar Luxemburg, vroeg ik me gelijk al af of hebzucht dan zo dom maakt.
Investeerders die met Bordeaux Advisory in zee gingen werden in ieder geval niet  gehinderd door een teveel aan wijnkennis. Over deze praktijken schreef ik voor het eerst op mijn weblog in februari 2006 toen dit bedrijf al een keertje voorbij kwam in Tros Opgelicht.

Flessen wijn met een waarde van 10 euro werden aan investeerder A verkocht voor 100 euro. Vervolgens werden ze aan investeerder B verkocht voor 200 euro. Dit ging ook best wel even goed, tot je investeerder D of E was en voor 1200 euro die wijn van een tientje aan de straatstenen niet meer kwijtraakte.

Zeeuwierjenever

Edwin Vinke proeft de Zeeuwierjenever from Slijterijmeisje on Vimeo.

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik bij Rutte & Zn in Dordrecht op bezoek was en daar afsprak dat er een Zeewierjenever moest komen. Die zocht ik al een paar jaar en niemand wou of kon hem voor me maken. Waarom zouden we namelijk wel oesters met Islay Whisky parfumeren en niet met eigengemaakte Nederlandse Zeewierjenever? Rutte kon dat wel. Vandaag kreeg ik eindelijk een proefmonster van mijn eigen unieke Zeeuwierjenever. Dat had even geduurd want de eerste zeewiertinctuur voldeed niet aan de kwaliteitsnormen volgens de kwaliteitsdienst van Rutte en dan duurt het even voor er weer nieuwe tinctuur is. Die moet namelijk erg lang trekken.
Met mijn proefmonster, waar ik zelf al heel enthousiast over was, reed ik vanmiddag even naar Edwin Vinke van de Kromme Watergang. Ik wou weten hoe hij hem vond, wat hij zag als culinaire combinaties en of de receptuur misschien nog moest worden aangepast in zijn opinie.
Ik was bijna mijn enige 20 cl proefmonster kwijt, want hij wou hem daar gelijk houden, voor bij zijn cocktailoesters en Hollandse Nieuwe.
Ook hij moet helaas nog even wachten op de Zilte Zucht Zeeuwierjenever.

Update 19 juni: Ook Omroep Zeeland leest dit blog en besteedde er vandaag, eigenlijk een week of 5 te vroeg, aandacht aan op de radio: MP3 Zeeuwierjenever in Zeeland Nu Omroep Zeeland 19-6

Comazuipen tegen de varkensgriep

De varkensgriep die kan uitgroeien tot een pandemie houdt de hele wereld inmiddels in haar greep. Die varkensgriep lijkt verdacht veel op de Spaanse griep die in 1918/1919 miljoenen en miljoenen slachtoffers eiste. En er leek maar één remedie. Alcohol, veel alcohol.
"De Spaanse koning Alfonso VIII werd ook ziek en dronk op een gegeven moment een fles  Bacardi-rum leeg. De volgende dag was de koorts weg. Sindsdien staat op elke fles Bacardi het Spaanse koninklijk wapenschild afgebeeld. " (bron Wikipedia)

Ik dacht eerst dat het iets in die rum geweest moet zijn, Bacardi, de gewone dan, is in de loop der jaren steeds neutraler van smaak geworden, dus dacht ik dat je een goede bruine kwaliteitsrum moest nemen. Maar dat lijkt niet het geval. Er is namelijk ook een rondzingend verhaal van een Ebola-slachtoffer die een fles whisky leeg dronk en gezond weer op stond. Maar wat doet die (grote hoeveelheid) alcohol dan wel?

Horrorscenario

Dat is de titel van het artikel op de site van het Slijtersvakblad.
In het kort: In Amsterdam werd de laatste 40 jaar een slijterij uitgebaat door Ton Kenter. Hij had de zaak overgenomen van zijn vader. In november stierf de slijter en bij het ontruimen van de slijterij in januari bleek de vloer ingestort onder het gewicht van duizenden en duizenden flessen.
De man had de winkel zo volgestouwd dat niet alleen de klanten maar ook hij zelf er niet meer bij pasten. Hij verkocht de laatste jaren vanaf de stoep of vanuit zijn auto. AT5 maakte er een TV-reportage van.
Eigenlijk vind ik het een zielig verhaal. Waarom heeft niemand uit de branche aan de bel getrokken en werd hij niet geholpen met zijn voorraadbeheer? Wie zijn die vertegenwoordigers die aan hem bleven verkopen om maar omzet te maken terwijl hij schijnbaar geen nee kon zeggen? Hoe betaalde hij die enorme voorraad waar geen omloopsnelheid in zat?
En als ik ooit zo gek word/ben willen jullie mij dan wel stoppen en/of helpen?

Proeftovenaar

“Wat deed je nou eigenlijk?”
Verbaasd had ik net toegekeken hoe mijn tafelgenoot na het hoorbaar snuiven aan zijn glas zijn bril afdeed, zijn handen met die bril ertussen samenvouwde, zijn voorhoofd gebogen op zijn bij elkaar gevouwen wijsvingers legde, even heel stil was en in trance leek. Ik voelde me even  een indringer   in zijn wereld alleen maar door daar te zijn.
Nadat hij zich een aantal seconden, die minuten leken, helemaal afgesloten had voor de buitenwereld hief hij zijn aristocratisch gevormde hoofd op, schudde eens met dat hoofd alsof hij er iets van afschudde en begon te spreken. “De druiven groeien op een zuidelijke helling. Hoog, ze staan hoog. Leisteen, er is leisteen, het moet leisteen zijn.”
Het leek alsof hij zich liet voeden door iets van buitenaf wat ik niet kon zien.
“Nou, wat ik doe is mijn neus afsluiten met mijn tong, kort snuiven zoals je whisky ruikt, die geur vasthouden in mijn neus, niet naar je hersenen trekken.”

Decanteurimporteur

Dat ben ik sinds vandaag, decanteurimporteur, exclusief voor Nederland en eigenlijk vraagt dat om nieuwe visitekaartjes.
Ik was vanavond bij misschien wel de allerlaatste decanteurbouwer ter wereld.
Ik ontmoette de man enkele maanden geleden op Megavino in Brussel, waar het apparaat, maar ook de man me zodanig boeide dat ik mijn Flip Mino uit mijn tas toverde en een filmpje maakte.
Een decanteur is een apparaat om te decanteren, decanteren doe je om de droesem van oude wijnen te scheiden van de wijn of om de wijn te beluchten.
De decanteur is ambachtelijk vervaardigd uit 52 onderdelen en ooit uitgevonden door een officier van Napoleon die eigenlijk ingenieur was en zodoende als er niet gevochten werd een beetje zat te knutselen. Hij was namelijk naast officier en ingenieur ook een wijnliefhebber die een hekel had aan de droesem in zijn glas die de smaak van de wijn bedierf.
In de 18e eeuw bestond de decanteur voornamelijk uit (gedraaid) hout, maar Mickell verfijnde het ontwerp en maakt en verkoopt ze al jaren in België.
En dat apparaat importeren en verkopen we nu exclusief voor de Nederlandse markt.
Ludo Michiels legt de werking van het apparaat nog een keer uit.

Decanteur from Slijterijmeisje on Vimeo.

Direct online bestellen doe je in onze webshop.