Of het nu aan Prinses Maxima ligt of niet, het is wel een feit dat de verkoop van Argentijnse wijn in Nederland een stijging kende van maar liefst 42% en daarmee de grootste groeier was in 2004. Nu is dat niet zo heel vreemd, de laatste 10 jaar is er in Argentinië enorm geïnvesteerd, wat heeft geresulteerd in betere kwaliteiten wijn. Een ras dat uitermate goed gedijt in Argentinië is de Malbec. De Malbec, alias cot, auxerrois of pressac, stamt uit het Franse Zuidwesten en heeft van nature een wat rustiek karakter. Malbec vormt het hoofdbestanddeel van de wijnen uit Cahors en maakt in Bordeaux en wijde omgeving soms (in bescheiden mate) deel uit van de assemblage.
Malbec heeft een tweede thuis gevonden in Argentinië en is daar op ruime schaal aangeplant. Argentijnse malbec (ook wel: malbeck) kan bijzonder goede wijnen met veel structuur en volheid opleveren. Wijnen die uitstekend op hout kunnen rijpen. Ook het buurland Chili kan zeer goede malbecwijnen produceren.
Maar er zijn veel meer rassen die goed gedijen in Argentinië, zoals de Shiraz, die kruidige en de cabernet sauvignon die fruitige wijnen geeft. Allen hebben ze wel gemeen dat het alcoholpercentage aan de hoge kant is, door de ideale omstandigheden vormt zich veel suiker in de druif wat weer het hogere alcoholpercentage tot gevolg heeft.
Toen ik de Callia Shiraz-Bonarda proefde een tijd geleden schaalde ik hem sowieso veel duurder in en ik was verrast door de intensiteit, kracht en vlezigheid van deze koppige Argentijn. Het is een blend van Shiraz (in Frankrijk Syrah genoemd), een druivensoort die vooral kruidigheid geeft en Bonarda, een lokaal druivenras, welke tanninerijk is maar zeer veel kracht geeft. De wijnmakers moeten blijkbaar oprecht moeite doen om het alcoholpercentage onder de 15% te houden, met zijn 14,5% is dit dus een wijn waar je niet zomaar een fles van achterover slaat.
Zoekend naar een bijpassend gerecht in mijn hoofd krijg ik een visioen van een op houtskool gegrilde entrecote waar het sap uitspuit als ik er met mijn vork in prik. Maar hier stopt het visioen niet: Ik zie een pampa, gebruinde stoere mannen met ruwe kinnen, duidelijk veel buiten en enkele dagen niet geschoren. Ze dragen mouwloze shirts en glanzen van het zweet. De geur van een open houtvuur verspreidt zich door de lucht en boven dat houtvuur op een rooster liggen die extralarge entrecotes van Argentijnse runderen. Een zongebruinde donkere Argentijn legt langzaam een steak op zijn bord, gaat wijdbeens zitten op een houten bank, waarbij zijn spijkerbroek nog strakker komt te zitten, pakt een groot zakmes uit zijn laars, klapt het open en prikt deze in het malse sappige vlees.
Jee, en dat allemaal voor nog geen 6 euro
Laatste reacties