"Petra, ik ben de berging aan het opruimen van een overleden vriend. Daar lag al jarenlang een heleboel wijn in, maar ik weet niet of ik dat moet weggooien of niet."
De man had een schrijfblokvelletje bij zich met een 30 namen en jaargangen van wijnen. Ik pakte een pen en begon te strepen: "Die kan weg, die kan weg, die kan weg." Cotes du Rhônes uit het begin van de jaren '80, Vin de Pays uit dezelfde tijd. "Ik ging verder: "Dit is een twijfelgeval, Chateau Hautrive uit de jaren '80 is waarschijnlijk al lang heel vlak, maar misschien heb je wel mazzel, appelwijn uit de jaren '80 kan weg."
Maar daar stond ineens die Faiveley Mercurey 1978. "Ho, even, dit mag je niet weggooien, laatst proefde ik van hetzelfde huis een Pommard, wel een jaartje of 13 jonger, maar dit zou wel eens heel mooi kunnen zijn afhankelijk van hoe het is bewaard."
De man wist niks van wijn en ging weg met mijn boodschap dat die wijn aardig wat geld kon waard zijn als hij de juiste liefhebbers kon vinden.
Toen hij weg was dacht ik bij mezelf dat ik wel gek was, want ik hem zelf wel wilde.
Ik belde hem op en bood 15 euro voor de fles. Ik wil deze schat immers niet verkopen, hij zal ongetwijfeld ruim 100 euro waard zijn inmiddels, maar wil hem proeven. Binnen 10 minuten stond hij terug in de winkel met de fles.
En met de vorige Faiveley nog in mijn smaakgeheugen gegrift kijk ik nu al weer even naar deze fles.
Het wachten is op bijzonder gezelschap die deze fles met me wil ontleden.
Misschien is hij wel "weg", maar dan nog is die ervaring me waarschijnlijk wel 15 euro waard geweest.
Hoeveel verborgen onderkende schatten zouden er nog in Nederlandse keldertjes en kastjes liggen? Ik zou best graag bij iedereen eens in de kast komen kijken:-)
Laatste reacties