Stukjes content van mijn weblogs overnemen op niet-commerciële basis en daarbij linken met bronvermelding is toegestaan. Om content te gebruiken voor andere doeleinden is toestemming vereist.
Op dit werk is een
Creative Commons Licentie van toepassing.
Meisje van de Slijterij is wel in te huren voor presentaties over bloggen en ondernemen. Eventueel mèt een afsluitende proeverij. Mail me!
Ik zou jullie nu natuurlijk iets over Champagne en Mousserende wijnen kunnen vertellen, maar dat deed ik al in december 2006. Net als de publieke omroep ga ik daarom even in de herhaling. Let ook op het handje rechts, die is van een zoon van me die op zijn knieën rond me kroop in een poging me van mijn stuk te brengen.
Bezoek aan Offley, de Douro Vallei en Quinta da Boavista from Slijterijmeisje on Vimeo.
Deze week mocht ik mee op een persreisje naar Offley in de Dourovallei en Oporto. Het is wel wennen journalist genoemd te worden, want dat vind ik mezelf niet. Ik deel alleen mijn leven tussen flessen, maar goed dat kan ook waarde hebben en ik zie elk reisje wel als een extra studiemoment, leer altijd iets nieuws, en ben er voor de moeilijke vragen of extra uitleg aan medereizigers.
Lees meer "Bezoek aan Offley en Quinta da Boavista" »
Dat vindt de Europese unie in ieder geval. Brussel heeft in al haar wijsheid besloten dat het is toegestaan om rosé te maken door rode en witte wijnen te mengen. 87% van de Fransen is hier fel op tegen en werd er zelfs lichtelijk opstandig van, maar Nicolas Sarkozy gaf geen krimp.
Nu staat president Sarkozy niet bepaald bekend als een wijnliefhebber, hij houdt waarschijnlijk meer van vrouwen, dus viel van die kant ook bar weinig steun te verwachten.
Lees meer "Rood en Wit is rosé!" »
Bijna twee weken nadat Belgische kranten er uitvoerig over schreven schreef vandaag de Volkskrant ook over de dreigende verloedering van rosé.
Op Drinkblog schreef ik er vorige week een logje over.
Het schijnt echt niemand te interesseren dat er een verdere kwaliteitsval wordt toegestaan in Europa door het toestaan van het produceren van rosé door het mengen van witte en rode wijnen.
Een meerderheid van de consumenten lijkt gewoon goedkoop dronken te willen worden en maalt niet om de kwaliteit van wat er in hun glas zit. Het gaat hun helemaal niet om het genieten helaas.
Maar wacht eens heel eventjes...
Staat dat ook niet totaal haaks op de maatregelen die in heel Europa worden genomen om alcoholmisbruik tegen te gaan dat steeds een groter probleem wordt?
Lees meer "De verloedering van rosé (part 2)" »
Nou nou, de Zeeuwse media zitten er al flink bovenop sinds gistermiddag. Ook Omroep Zeeland besteedt er redelijk wat aandacht aan. "Ja veel wijn, wij drinken ook veel wijn!"Lees meer "Zeeuwen besteden het meest aan wijn?" »
Wat heb ik toch een vreselijk beroep.
Vanochtend kreeg ik bezoek van Carla Bani van het wijnhuis Vignamaggio midden in het Chiantigebied in Toscane.
Vignamaggio werd gebouwd door de familie van Monna Lisa, ja met dubbel n, want Monna is in Toscane de aanspreektitel van het vrouwelijk hoofd van de familie, de 'first lady' zeg maar. 'Monna' is dan afgeleid van 'Madonna'.
Leonardo da Vinci ontmoette daar zijn Monna Lisa en schilderde waarschijnlijk in de tuin zijn beroemde schilderij wat nu in het Louvre hangt, ergens een n verloor en nu Mona Lisa heet.
Het gesprek aan mijn proeftafel ging over Vignamaggio, de Italiaanse culinaire cultuur en we proefden natuurlijk de wijnen.
Ik was de eerste in de Benelux die de Monna Lisa 2006 mocht proeven, die werd afgelopen zondag, op 8 maart, internationale vrouwendag, gelanceerd. 600 jaar wijngeschiedenis, dat proef je in deze wijn die vanochtend eigenlijk iets te koud was, nog wat jong is en niet helemaal tot zijn recht kwam. Maar haar kwaliteit en het mysterieuze waren wel aanwezig. Monna Lisa zit gewoon in die fles!
De wijn is besteld inmiddels.
Visit from Vignamaggio from Slijterijmeisje on Vimeo.
Moscatel de Setubal van Bacalhoa from Slijterijmeisje on Vimeo.
In Portugal worden zuidoostelijk van Lissabon, rondom het plaatsje Setúbal, bijzondere dessertwijnen gemaakt, versterkte dessertwijnen van de muskaatdruif. Men laat er de schillen van de druiven meegisten om de aroma's van de muskaatdruiven optimaal over te brengen in deze edele wijnen.
Het grote verschil met Muscats uit Frankrijk is wel dat deze Setúbals zich ook goed laten ouderen. Het zijn zowel jong als oud bijzondere dessertwijnen. Vorige week ontmoette ik de charmante Portugees Sergio van het wijnhuis Bacalhôa die me een Setúbal uit 1998 liet proeven, 6 jaar gelagerd op gebruikte whiskyvaten.
Welke whiskyvaten dat waren kon hij me niet vertellen, maar het was een geweldige niet te zoete Muskaatwijn die zich goed laat combineren met pure chocolade met 85 of liever nog 90% cacao. Wel hadden we het nog even over chocolade, of de liefde voor chocolade mannelijk of vrouwelijk zou zijn, en zijn wijnen.
Deze en 11 andere wijntips van het Meisje van de Slijterij kun je vanaf vandaag terugkijken op de site van Consumententv onder de rubriek "consumentenkortjes"
Organic wine from Rioja from Slijterijmeisje on Vimeo.
Vorig jaar ontdekte ik al de Banda Verde van Paternina, maar ook Marques de Vitoria maakt een organische wijn in de Rioja. Nu zijn er nog geen echte regels voor de productie van organische wijnen, en staat organisch eigenlijk voor niet meer dan "milieubewust".
Milieubewuste productie betekent helaas tegelijkertijd ook heel erg vaak "gebrek aan kwaliteit".
De grote vragen aan dit kwaliteitswijnhuis: Is Organische wijn lekkerder? Is het gezonder? Is het slechts een trend?
"What did you say? Orgasmic wines?"
Die laatste zijn vast ook wel spannend.
Enrico van Marques de Vitoria vertelt er alles over.
Iedereen die ooit een Champagnekelder bezocht weet het. Champagne ligt te rijpen en te gisten in de kelders met een kroonkurkje, zo'n gewoon goedkoop dopje wat wij voornamelijk als bierdopje kennen. Pas op het allerlaatste moment wordt dat dopje vervangen door een champagnekurk en waarom eigenlijk?
Ik ontmoette gisteren Matt Thomson, de beste wijnmaker uit Nieuw Zeeland.
Lees meer "Wanneer wordt de Champagnekurk vervangen door een kroonkurk?" »
Ja sherry, we gaan het eens over sherry hebben. Niet over de sherry waarvan de meeste Nederlanders denken dat het sherry is, want die heeft weinig meer te maken met sherry zoals het ooit was of bedoeld was.
In de 16e en 17e eeuw waren het Hollandse en Engelse koopvaarders die de wijnen uit de Jerez vervoerden over de wereld. Nog steeds zijn Engeland en Nederland de belangrijkste exportlanden voor sherry. Net zoals met heel veel producten zijn producenten onder druk van (voornamelijk) Nederlandse inkopers jaren geleden al overstag gegaan. Het moest steeds goedkoper en om goedkoper aan te kunnen bieden moet je nu eenmaal altijd concessies doen aan de kwaliteit van een product. Die inkopers, die door schaalvergrotingen steeds machtiger en schaarser worden, zijn al decennialang zo goed in het onder druk zetten van producenten van allerlei levensmiddelen, en dus ook wijn, dat we van veel producten niet meer weten hoe ze nou smaakten of erger, zoals in het geval van sherry, er een nieuwe veel lagere norm is ontstaan.
Op het moment zie je gelukkig wel steeds vaker dat producenten specialiteiten gaan maken die voor een kleinere markt bedoeld zijn. Dat kan ook niet anders want het grote publiek heeft geen idee meer en kijkt alleen naar prijs.
Af en toe neem ik jullie mee naar die plaatsen waar ik me laat informeren, waar ik proef en waar ik bepaal wat ik inkoop. Maak kennis met de exportmanager van Lustau die ik enkele maanden geleden ontmoette en vertelt over de East India Solera, een sherry die een snoepje en een feest is en eigenlijk als een dessertwijn genuttigd dient te worden. Of gewoon op de bank met een dikke reep pure chocolade met 85% cacao. Dit snoepje is uiteraard bij ons te koop. Half flesje € 10,95
Dat ben ik sinds vandaag, decanteurimporteur, exclusief voor Nederland en eigenlijk vraagt dat om nieuwe visitekaartjes.
Ik was vanavond bij misschien wel de allerlaatste decanteurbouwer ter wereld.
Ik ontmoette de man enkele maanden geleden op Megavino in Brussel, waar het apparaat, maar ook de man me zodanig boeide dat ik mijn Flip Mino uit mijn tas toverde en een filmpje maakte.
Een decanteur is een apparaat om te decanteren, decanteren doe je om de droesem van oude wijnen te scheiden van de wijn of om de wijn te beluchten.
De decanteur is ambachtelijk vervaardigd uit 52 onderdelen en ooit uitgevonden door een officier van Napoleon die eigenlijk ingenieur was en zodoende als er niet gevochten werd een beetje zat te knutselen. Hij was namelijk naast officier en ingenieur ook een wijnliefhebber die een hekel had aan de droesem in zijn glas die de smaak van de wijn bedierf.
In de 18e eeuw bestond de decanteur voornamelijk uit (gedraaid) hout, maar Mickell verfijnde het ontwerp en maakt en verkoopt ze al jaren in België.
En dat apparaat importeren en verkopen we nu exclusief voor de Nederlandse markt.
Ludo Michiels legt de werking van het apparaat nog een keer uit.
Decanteur from Slijterijmeisje on Vimeo.
Direct online bestellen doe je in onze webshop.
Het is ergens eind jaren '90 van de vorige eeuw. Omdat ik mijn wijnopleidingen in België doe, maar natuurlijk wel de zakelijke contacten in Nederland heb, word ik uitgenodigd om mee te proeven met de proefgroep Zeeland van de Nederlandse vinologen. Leuk en leerzaam denk ik en ga enthousiast op de uitnodiging in.
Om naast mijn proefgroepen met Vlaamse wijnkenners ook te proeven met mijn eigen vineuze landgenoten had ik snel gezien.
Het blablagehalte was me te hoog, ik voelde me er niet thuis.
Het waren de notaris, de omhooggevallen nouveau riche en wat oude wijnwereldmensen die de toon van de muziek bepaalden tijdens die bijeenkomsten. Zo'n slijtertje werd minderwaardig bekeken, die moet het immers alleen maar verkopen.
Wat een verschil met mijn zuiderburen die veel minder arrogant met hun kennis omgingen, minder haantjesgedrag vertoonden en een pauze tijdens het proeven namen om 'een pintje te drinken'. Zo voegde samen proeven veel meer toe, want daar leerde je ook van elkaar in plaats van je voornamelijk te moeten ergeren aan wollig taalgebruik van je tafelgenoten.
"Een Belgische wijnkenner heeft een wijnkelder en een Nederlandse wijnkenner heeft een wijnencyclopedie" zei een Vlaamse klant me ooit. Ik vond het een sublieme uitspraak waar in mijn beleving ook een enorme kern van waarheid in zit.
Lees meer "Het blablagehalte van wijn" »
Kredietcrisis nog niet te voelen in de Champagne from Slijterijmeisje on Vimeo.
Druiven zijn nergens ter wereld zo duur als daar. Een wijnboer in de Champagne kreeg in 2007 gemiddeld € 5,00 voor een kilo. In 1993 was dat nog € 3,13.Vanmiddag was er in Rotterdam een Champagnetraining die ik bijwoonde. De beste/lekkerste/bijzonderste die ik vanmidag mocht proeven naar mijn bescheiden mening?
Mumm De Cramant van 100% Chardonnay, uit één oogstjaar. Een Grand Cru uit één van de dorpen in de Cotes de Blancs. Perfect als aperitief of bij bijvoorbeeld oesters, en dan zijn we weer terug in Zeeland...
Ik heb vanmidag mijn Champagnekennis weer wat opgevijzeld en ook nog wat geleerd, maar daarover later meer.
Thomas van Mumm vertelde me na afloop wat de kredietcrisis doet met Champagne. Voorlopig helemaal niks dus.
Het mag pas verkocht worden op de derde donderdag van november, het is een beetje passé, maar iets wat niet mag is altijd aantrekkelijk en een uitdaging. Gisteren arriveerde de Beaujolais primeur hier en morgen mag ik het pas verkopen.
Ik verkoop tegenwoordig alleen nog de Villages van Ropiteau en omdat iets wat niet mag ook altijd veel lekkerder is, heb ik er stiekem, uitkijkend voor de wijnpolitie, één opengetrokken gisteravond.
De "village" appellation betekent dat de druiven afkomstig zijn uit de 39 dorpen (villages) in het midden en noordelijke deel van de Beaujolais regio.
Typisch Beaujolais Primeur die naar cassis smaakt, licht is, naar frambozen ruikt, maar wel één die zelfs naar wijn smaakt! En dat doen ze echt niet allemaal!
"Niet slecht voor een limonade" aldus manlief.
Decanteur from Slijterijmeisje on Vimeo.
Af en toe kom je opmerkelijke mensen tegen met al minstens zulke opmerkelijke uitvindingen, zoals deze kleurrijke Vlaming die ik op Megavino in Brussel tegen het lijf liep.
De decanteur is ook bij ons te bestellen!
Wie dat zegt? Dat zeg ik, want ik voel het aankomen en hoor en zie de signalen in de markt.
De roséconsumptie is maar een fractie van wat het de laatste jaren was door de kwakkelende zomer.
Als je dan ook nog weet dat de zomer van 2007 al prut was en die van 2008 nog veel prutter, is het een simpel rekensommetje.
Veel wijnimporteurs proberen hun overschotten rosé van 2007 (oogst 2006) nog in 2008 te verkopen en de verse oogst (2007 voor Europa, 2008 voor Nieuwe Wereld) zal, door de wederom slechte zomer, in veel gevallen pas volgend jaar aangeboden zal worden.
En zo drinken we straks allemaal massaal oude troep. Door de enorme groei in de rosé vraag van de laatste jaren zijn er enorme voorraden ingekocht en de lekkere sappige fruitigejonge rosé's mag de Nederlandse consument vaak pas een jaar later drinken.
Gevolg: Volgend jaar begint men vanuit de Grachtengordel te roepen dat rosé 'niet te zuipen is', daar waar ook de hype enkele jaren geleden begon, en de rosémarkt stort in zoals dat al eerder in de jaren '70 gebeurde, min of meer om dezelfde reden; een kwaliteitsval door de gestegen vraag.
Dit voorjaar heb ik gelukkig weinig rosé ingekocht, omdat ik alleen verse (oogst 2007) wou en men die in veel gevallen nog niet wou leveren omdat eerst "de oude op moest".
Misschien heb ik het wel helemaal mis, maar dat zien we begin volgend jaar wel als de verbruikscijfers vrijgegeven worden. Ik voorspel in ieder geval een flinke daling.
Is het geen snoepje?
Deze geblazen en met de hand vervaardigde decanteerkaraf kreeg ik vanmiddag cadeau en omdat hij in een hele stevige koker zit ga ik deze karaf ook gebruiken bij mijn proeverijen.
De eveneens kristallen standaard is ook te gebruiken als bijvoorbeeld servettenstandaard. De karaf kun je voorzichtig rollen wat het beluchten van de wijn ten goede komt.
Niet alleen bij oudere wijnen, die 'wat lucht' willen na jarenlang opgesloten te zijn geweest, werkt decanteren positief op de geur en smaak, maar vaak voegt het beluchten ook wat toe aan jongere wijnen.
Wijnkaraffen hebben ook een nadeel. Ze zijn wat moeilijk schoon te maken, maar ook daar is een oplossing voor; Steradent! De tabletten die heel kunstgebittendragen Nederland gebruikt halen ook de kalk uit wijnkaraffen, maar je moet WEL even goed naspoelen!
Dit werkt trouwens ook voor glazen bloemenvazen en waterkaraffen.
Voor de liefhebbers leveren we deze kristallen karaf ook voor € 110,00
Doorsnede 140 mm
Inhoud 1700 cc
Hoogte 216 mm
Meisje van de Slijterij op bezoek bij Zeeuwse Wijnboer from Slijterijmeisje on Vimeo.
Vorig jaar moest ik mijn mening en vooroordelen al bijstellen. In Zeeland kun je wel degelijk goede wijn maken die ook nog eens niet onderdoet voor wijnen uit de Elzas.
Misschien is De Kleine Schorre in Dreischor wel de meest noordelijke wijngaard waar variëteiten als Pinot Blanc en Pinot Gris worden aangeplant. Het is in ieder geval de grootste Nederlandse wijngaard met zijn 8 hectare.
Ik nam me al een tijdje voor eens langs te gaan. Gisteren deed ik dat eindelijk, sprak even met Johan van de Velde en proefde zijn assortiment even snel door.
Als je trouwens straks wil helpen bij de oogst, voor een dagdeel plukken krijg je een fles wijn, en help je meer dan twee dagen dan is er aan het einde van de oogst nog een afsluitend mosselfeest. Interesse? Je kunt je per mail aanmelden.
Met een auto vol Zeeuwse wijn reed ik het erf weer af.
Update: Inmiddels ook in onze webshop.
Ik hou van mijn Zuiderburen en hun levensvreugde.
Geografisch gezien zou ik ook meer klanten daarvandaan moeten halen, maar om de één of andere reden is die grens, waar geen douanier je meer tegenhoudt en waarover je vrij goederen mag vervoeren mits het voor privé-gebruik is, toch een hele harde grens.
Als Zeeuws-Vlaming voel ik me Bourgondischer dan een Zeeuw, maar wel weer wat Zeeuwser dan een Vlaming. Ik betrapte mezelf er vanmiddag op dat ik toch wel een beetje jaloers ben op de 'joie de vivre' van mijn zuiderburen.
Een Belg trekt makkelijker een flesje Champagne open. Op zondagmorgen wanneer wij aan de koffie zitten zijn er een kilometer of 10 verderop al tig flessen bubbeltjes ontkurkt.
11 miljoen liter Champagne wordt er in België legaal geïmporteerd en er wordt naar schatting nog eens 8 miljoen liter rechtstreeks bij de Champagneboeren gehaald door de consumenten zelf. Het is namelijk pas echt fijn als er bubbels zijn.
Vanmiddag zat Kurt aan mijn proeftafel. Kurt is een wijnverkoper die in Antwerpen woont, maar werkt voor een Nederlands bedrijf.
Door de Geografische ligging van Zeeuws Vlaanderen leek het zijn baas beter dat ik in het Vlaamse rayon werd ingedeeld. Dus kwam Kurt met de Nederlandse map, terwijl hij gewend is met de Belgische te werken, die deels een ander assortiment bevat.
Met Kurt kan ik mijn dialect praten, want West Vlaams zit dicht bij West Zeeuws Vlaams en dus ook dichter bij zijn taal dan het ABN.
Maar soms, heel soms, zijn er woorden die ik geweldig vind en wij niet gebruiken.
Steeds meer wijnen hebben namelijk tegenwoordig een draaistop. Een schroefdop dus.
Barbadillo kennen we voornamelijk als een sherryhuis uit de Jerez in Spanje. Jerez spreek je in het Engels uit als sherry. Engeland is nog altijd de grootste exportmarkt voor deze versterkte wijnen.
De Jerez is één van de weinige regio's ter wereld waar de palominodruif wordt aangeplant.
Afgelopen maandag kregen we na de jaarvergadering van de aandeelhouders EuroSlijter, dat klinkt heel interessant maar deze formule is nu eenmaal van de slijters, een diner.
Bij de graved lachs kwam er een onbekende fles op tafel. Een fris ogende fles met blauwe schroefdop.
Barbadillo? Gewone witte wijn van Barbadillo? Ja dus!
Druiven
Deze wijn is gemaakt van 75% palomino en 25% verdejo.
De aanblik van de fles en het etiket maakte me gelijk vrolijk, maar ook wel een beetje opgewonden en nieuwsgierig. Dit zou wel eens helemaal mijn wijn kunnen zijn!
Verdejo is bekend als druivenras uit de Rueda. De druif is erg gevoelig voor oxydatie en daarom wordt hij vaak 's nachts geoogst, als het nog koel is. Daarvoor gaan de plukkers met mijnwerkershelmen op de wijngaarden in. Ik heb het nooit gezien, maar het lijkt me geweldig dat eens mee te mogen maken. Na de oogst wordt er een gas over de druiven gespoten om ze vrij van zuurstof te houden tot aan de pers.
Warmte en vooral zuurstof is funest voor de net geplukte verdejo en zijn most. Als dat niet goed gedaan wordt krijgt de wijn een wat onaangename oxydatieve toets.
Lees meer "Nieuwe Mosselwijn ontdekt!" »
Dit domein bevindt zich noordelijk van de lijn Nimes/Avignon,
op minder dan 10 km. van de beroemde PONT DU GARD (Romeins aquaduct uit de
11e eeuw), en vlak bij het oude en fraaie stadje Uzès. Monsieur
Maurice Barnouin is de eigenaar. De geografische ligging (Coteaux du Gardon),
het mediterrane klimaat en de ondergrond met klei, kalk en keien zorgen voor
een ideale omgeving voor wijnbouw. Het domein is grofweg verdeeld over 3
percelen, met in totaal ca.40 hectaren wijngaarden. Op ieder perceel is een
complete installatie aanwezig om direct de druiven te ontvangen en te
vinificeren. Het domein heeft een veelheid van druiven aangeplant, voor de
rode wijnen Syrah, Cabernet, Merlot, Grenache Noir, Cinsault, Carignan en
Mourvèdre, voor witte wijnen Chardonnay, Ugni blanc, Sauvignon en Grenache
blanc.
Mr. Barnouin verstaat als geen ander de kunst
om smakelijke en toegankelijke wijnen te maken, getypeerd door hun charme,
hun openheid en zachtheid, met niet te veel alcohol, een perfecte balans en
een delicaat bouquet. De oogst geschiedt grotendeels machinaal, in de caves
worden de druiven streng geselecteerd en ontdaan van bladeren en stelen.
Gisting onder gecontroleerde temperatuur. Daarna opslag in ondergrondse,
natuurstenen cuves.
Lees meer " Domaine de Gournier, Vin de Pays des Cévennes" »
Er zijn witte druiven en blauwe druiven. Dat verkondigde ik tenminste tot gistermiddag.
Toen ik de man van het Italiaanse wijnhuis Sartori, het wijnhuis dat ik enkele jaren geleden ook bezocht, gisteren vroeg welke blauwe druif mee mocht gisten om zijn Pinot Grigio Blush zo mooi lichtroze te krijgen kreeg ik een antwoord wat ik niet verwachte.
Pinot Grigio, Pinot Gris in de Elzas, is helemaal geen wit druivenras! Het is een koperkleurige druif!
Ik kwam toevallig ook mijn Hyvesvriend en de marketingman van de Mitra Jacorrino tegen en sleepte hem even mee naar de tafel van Sartori.
Een Nieuw-Zeelandse wijnwinkel probeerde de wijn die iemand drinkt en het karakter van de drinker aan elkaar te koppelen. Dit staat te lezen in de nieuwste uitgave van het EuroSlijter Magazine (op te halen bij elke EuroSlijter).
Zeg me wat je drinkt en ik zeg je wie je bent!
Natuurlijk kunnen ook meerdere wijnsoorten bij je passen. Maar of het ook andersom werkt, je de karaktereigenschappen krijgt als je die bepaalde wijnen drinkt, meldt het artikel niet.
Lees meer "Zeg me wat je drinkt en ik zeg je wie je bent!" »
Ik vind hem geweldig, mijn vriend en collega Gary Vaynerchuk uit New York.
Gary liet net een berichtje voor me achter in facebook en aangezien ik helemaal onder mijn bureau lag toen ik zag hoe hij Conan van NBC gisteren wijn leerde proeven, wil ik jullie dat echt niet onthouden.
Dit missen we nu op al die Nederlandse TV-stations, iemand met humor èn verstand van wijn! Langere versie zien? Klik dan hier
Nee, deze joekels Champagne hebben we normaalgesproken niet op voorraad. Het is namelijk van belang dat je Champagne 'vers' drinkt, daar schreef ik al vaker over. Voor de grotere flessen geldt dat des te meer.
Die exclusieve flessen worden namelijk handmatig op bestelling afgevuld in Epernay met de inhoud van normale flessen.
Deze Balthazar van twaalf liter en de Mathusalem van zes liter zijn besteld, maar voor ze afgehaald worden door de klant kon ik wel nog even een foto maken. Op de foto behalve Merijn, om te laten zien hoe groot zo'n Balthazar wel niet is, ook nog Magnums en helemaal rechts een wel heel gewone fles.
Ook binnenkort iets te vieren en op zoek naar een Bathazar? Mail me!
Er schuilt heel veel achter de naam van een product.
Wettelijk gezien moet jenever bijvoorbeeld minimaal 35% alcohol bevatten. De 'jenevers' met minder alcohol mogen die naam niet dragen, heten in Nederland dan meestal ook 'lichte borrel' en noemen we wettelijk 'laaggradige borrels'.
Overigens mag je in België het product jenever noemen als het maar 28% alcohol bevat en dientengevolge zie je dus weinig Belgische jenevers op de Nederlandse markt.
Likeuren met minder dan 15% alcohol heten bij ons 'Likorettes', ook al omdat wettelijk producten onder de 15% geen gedistilleerd genoemd worden, en één van de Europese regels voor een likeur is dat het een gedistilleerde drank is.
Volgens de Franse wet is een alcoholische drank uit gegist druivensap met een alcoholpercentage lager dan 9% geen wijn.
Hoe gaan we deze nieuwe dranken dan noemen? Iemand Suggesties?
Ik vroeg me n.a.v. de uitnodiging voor de perspresentatie al af of de nieuwe laag-alcoholische Qool wijn van Ilja Gort nog wel wijn was. Ook collega-wijnbloggers waren zeer benieuwd naar deze 'nieuwe wijn' waar zoveel publiciteit omheen kwam.
De perspresentatie kwam, een snel georganiseerde interessante proeverij en experiment volgden en er werd door de deelnemers van die proeverij flink over geblogd.
Vorige week werden onze conclusies, in het radioprogramma Hagens op de Middag van de Avro, door Ilja Gort weggewimpeld als onzin van door zichzelf benoemde wijnkenners. Inmiddels weet ik dat er in de Qool wijnen tussen de 10 en 15% meer sulfiet zit dan in conventionele wijnen. Dit heeft Vincent Pugibet, de maker van de wijn, deze week desgevraagd verteld aan Dick Veerman van Foodlog.
Vanavond is Vincent Francois Pugibet in Nederland, maar dat terzijde.
De kritiek van Hubrecht Duijker werd afgedaan met een zin als: 'Het is een lieve man, maar een beetje in de war.' (Podcast)
Nu heb ik Hubrecht Duijker toevallig heel erg hoog zitten, omdat hij in mijn ogen één van de weinige objectieve wijnschrijvers is, wijnjournalist moet ik eigenlijk zeggen.
De meeste wijnschrijvers zijn namelijk in mijn ogen broodschrijvers die betaald worden door het grootwinkelbedrijf om hun wijnen de hemel in te schrijven en dat vervolgens ook vol overtuiging doen.
Hubrecht stuurde me afgelopen zondag een email met zijn bevindingen over de Qool wines en de marketing erachter, maar vroeg me deze niet te publiceren voor vandaag (1 juni). De titel van de mail was: 'Allesbehalve Qool'.
Het geeft mij eigenlijk een beetje het gevoel als op het moment dat ik hoorde dat Sinterklaas niet bestaat. Je vraagt je af wat eigenlijk nog wèl echt is.
Vandaag verschijnt een nog uitgebreider commentaar dan de email hieronder over de Qool wines van Ilja Gort op Hubrechts website en vanmiddag om 16.50 zou dit ook het onderwerp van zijn radiocolumn op BNR zijn, ware het niet dat, na het inspreken van die column, Hubrecht een mail kreeg van Ilja Gort waarin deze juridische stappen aankondigde.
Daar heeft Hubrecht geen zin in en ook geen tijd voor, vandaar dat hij ervoor gekozen heeft de radiocolumn over dit onderwerp te laten vervallen.
Lees meer "Allesbehalve Qool volgens Hubrecht Duijker" »
Je leest het steeds vaker op wijnetiketten maar wat wil deze term nu eigenlijk zeggen? Een wijn gemaakt met culture raisonnée wordt gemaakt 'met respect voor de natuur', maar is niet biologisch.
Bij biologische wijnen worden namelijk helemaal geen chemische bestrijdingsmiddelen en pesticiden gebruikt en mag het sulfietgehalte niet meer zijn dan de helft van de maximaal toegestane hoeveelheid. Bij culture raisonnée gebruikt men wel bestrijdingsmiddelen en pesticiden, maar zo min mogelijk. Helaas worden wijnen gemaakt volgens de culture raisonnée methode ten onrechte vaak biologisch genoemd.
Lees meer "Culture Raisonnée" »
Morgen verschijnt de tweehonderdste editie van Op Bresjes. Dat betekent dat ik 199 keer een hoekje in dat tweewekelijkse blad gevuld heb met de naam: ' de Kunst van het Genieten', ik heb namelijk één keertje overgeslagen.
Tijd voor een feestje en feesten doe je nu eenmaal met bubbels. Bubbels die ook nog eens trendy blijken te zijn of in ieder geval lijken te worden.
De import van Champagne trekt aan, maar alle mousserende wijnen gaan mee in de stroom. Zo lijkt Prosecco de belofte van de zomer van 2007 te worden, althans dat zeggen wat trendwatchers, maar ook Cava en Cremants uit de Elzas en Bourgogne mogen zich verheugen in een toenemende belangstelling.
Lees meer "Drink je mousserende wijnen vers!" »
Hoe armer de grond is en hoe harder de wortels moeten 'werken' des te hoger de kwaliteit van de wijn. En hoe lager de opbrengst, hoe minder trossen er ontstaan, des te hoger het suikergehalte in je druiven, wat ook weer je kwaliteit ten goede komt.
Om dit te bereiken wordt er bij veel wijnen van een hogere kwaliteit een 'groene oogst' uitgevoerd. Als de vruchtaanzetten ontstaan zijn in het voorjaar wordt er gesnoeid, of beter gezegd worden er trossen die nog maar net ontstaan zijn weggeknipt.
Met een vrij nieuwe irrigatietechniek kun je ook voorkomen dat er teveel onnodige energie verbruikt wordt en die groene oogst misschien wel niet eens nodig is.
Het systeem heet Partial Root Drying (PRD) en komt oorspronkelijk uit Australië.
Hoe het precies werkt legt Judith van Raimat (Spanje) haarfijn uit.
Wereldwijd zijn wijnmakers bezig met allerhande innovaties in de wijngaard.
Het doel is uiteindelijk minder chemische bestrijdingsmiddelen te gebruiken en biologischer, maar ook efficiënter, te produceren.
Op Raimat, in de Costers del Sègre in Spanje, gebruikt men niet alleen GPS en speciale sattelietaangestuurde irrigatietechnieken, men zaait ook al enige tijd seksuele verwarring bij ongewenste vlinders door middel van feronomen. Judith van Raimat legde ons afgelopen dinsdag haarfijn uit hoe dat nu eigenlijk precies werkt.
Is het overgevoeligheid voor histamine, een biochemische stof die je doet lijden aan hoofdpijn na het drinken van rode wijn? Hiervan is Linda Bisson, een microbiologe aan de University of California in Davis stellig overtuigd.
Frederick Freitag van de Diamond Headache Clinic in Chicago gelooft daar helemaal niets van en denkt dat vooral de lagering op houten vaten de oorzaak is. Engelstalig artikel via Wijn.blieb
Of zou het toch liggen aan de hoeveelheid sulfiet en/of veel groene tannines doordat bij (goedkopere) wijnen ook de steeltjes en blaadjes gewoon in de persen verdwijnen omdat er simpelweg geen geld is of uitgetrokken wordt om beter te selecteren (zoals ik eigenlijk denk, maar ik ben dan ook geen wetenschapper).
'Drinkers van rode wijn lezen vaker NRC Handelsblad, die van witte wijn vaker het Parool en de Telegraaf, terwijl rosé drinkers meer dan gemiddeld kiezen voor de Telegraaf op Zondag. De Volkskrant is populair bij zowel rode als witte wijn drinkers. Metro en Spits hebben een bovengemiddelde relatie met de drinkers van rosé. Drinkers van rode wijn stemmen vaker op PvdA en op D'66. Witte wijn drinkers zien we veel bij de VVD en rosédrinkers gaan voor SP en CDA.'
Gisteren presenteerde Trendbox de resultaten van hun jaarlijkse marktonderzoek naar de aankoop en beleving van wijn.
In 2006 werd er maar liefst 25% meer rosé verkocht als in 2005. Rosé blijft daarmee de winnaar.
We drinken inmiddels 21,5 liter wijn per hoofd van de bevolking per jaar, dat is 0,2 liter meer dan in 2005 en komt overeen met 1 glas.
Voor dit onderzoek worden overigens alleen de supermarktcijfers gebruikt.
Bron en meer cijfers
Je proeft het wel degelijk. Er is een groot verschil in smaak tussen commercieel gemaakte massaproducten en exclusievere wijnen waar een wijnboer zijn liefde en passie in kwijt kan. Die laatste wijnen zijn de trots van die wijnboeren, maar commercieel wat oninteressanter omdat er nu eenmaal een kleinere markt voor is en die liefde uiteindelijk wel betaald moet worden.
Gisteren was ik op een kleine beurs in het Carlton Beach Hotel in Scheveningen waar Franse kleinschalige wijnboeren hun producten presenteerden omdat ze importeurs in ons land zoeken.
Lees meer "Doe mij maar een flesje liefde" »
Ik las net een interessant artikel op de Times online. Wat blijkt?
Bij gebruik van kurk zijn er in 4,4% van de flessen problemen met 'Kurk', oftewel TCA. Nu het gebruik van schroefdoppen toeneemt blijkt in 2,2% van de flessen met schroefdop ook een probleem te ontstaan. Geen TCA maar een 'verzwaveling'. Door dat chemische proces krijgt de wijn een zeer ongename zwavelgeur wel te vergelijken met stinkbommetjes, afgebrande lucifers of verbrand rubber.
De oorzaak zou het gebrek aan zuurstof doorlaten zijn bij de vaak hermetisch afgesloten flessen door het gebruik van schroefdoppen. Bepaalde druivenrassen, zoals pinot noir en cabernet sauvignon, zouden hier extra gevoelig voor zijn.
Inmiddels zouden diverse producenten de schroefdoppen losser op de fles plaatsen om toch wat zuurstof te kunnen doorlaten. Consumenten wordt afgeraden wijnen met schroefdop aan te schaffen om te bewaren, snel drinken is het advies.
Dit lijkt een nieuw hoofdstuk te worden in de discussie kurk versus schroefdop.
In de nieuwsbrief van Wine Spectator zat deze ochtend een link naar een oogstfilmpje uit de Piemonte. Ook de traditionele wijnmedia gaat steeds meer in vodcasting. U ziet de oogst en verwerking van de Barberadruif.
Heeft u bij uw kerstdiner een dessert gepland waar chocolade in is verwerkt? Serveer daar dan eens een glaasje Banyuls bij. Banyuls is een aangesterkte wijn uit de Roussillon, een zogenaamde Vin doux naturel, geen Vin de liquer want dat zijn zoete dessertwijnen die juist niet gemaakt zijn door de gisting te stoppen door het toevoegen van alcohol waardoor het natuurlijk restzoet overblijft. In Banyuls doet men dit wel, precies zoals port gemaakt wordt mar natuurlijk wel van een ander druivenras.
Banyuls wordt gemaakt van de grenache noir, een druivenras dat wijnen met redelijk wat alcohol geeft en erg gevoelig is voor oxydatie wat voorkomen kan worden door onderandere een lage productie.
Het is één van de weinige wijnen die combineert met chocolade. Het bittertje achterop de tong combineert perfect met het bittertje van pure chocolade.
Een Banyuls Grand Cru heeft houtlagering, en de Grand Crus die ik vorig jaar in Banyuls te proeven kreeg waren een tikje oxydatiever. Alternatieven voor bij chocolade zijn Pedro Ximenez (sherry), of Maury, ook Roussillon.
Wist u trouwens dat ze van Banyuls ook een heel bijzondere azijn maken?
Toen Jan van Riebeek in 1659 vir die eerste keer wyn van Kaapse druiwe gepers het, het hy verheug uitgeroep:"Die goeie jare het aangebreek" Nou byna 350 jaar later is dit sekerlik die geval.
In het kader van Wine Blogging Wednesday deze week op Drinkblog na vorige week deel 1, vandaag deel 2 van een stukje Zuid-Afrikaanse wijngeschiedenis. Vandaag aandacht voor de wat recentere geschiedenis.
Sinds 1990, de vrijlating van Nelson Mandela en het opheffen van de apartheid, is de wijnbouw in Zuid-Afrika dynamisch en innovatief geworden.
Voor 1990 werden je ruiten nog ingegooid als je het als wijnhandel waagde Zuid-Afrikaanse wijn te verkopen. En zelfs in 1993 moest je nog oppassen en werd mij in ieder geval ontraden een foto van Nelson Mandela te gebruiken bij een display Zuid-Afrikaanse wijnen.
Zuid-Afrika importeur van het eerste uur in Nederland, ook al in de tijd dat het nog 'not-done' was, was Otto Lenselink.
Lees meer "Wine Blogging Wednesday naar Zuid-Afrika 2" »
Het is alweer tijd voor de zevende editie van Wineblogging Wednesday. Voor december krijgen twee Zuid-Afrikaanse wijnen alle aandacht. Twee witte wijnen ditmaal, beiden van de Chenin Blanc druif gemaakt. Over de wijnen lees je alles bij Ed op Wijnerij, ook hoe je ze kunt bestellen. Op Drinkblog vandaag aandacht voor een stukje Zuid-Afrikaanse wijngeschiedenis.
Toen Jan van Riebeek zich zo'n 350 jaar geleden vestigde in Zuid-Afrika, verwonderde hij zich erover dat aan boord van de Nederlandse schepen veel meer ziektes voorkwamen dan aan boord van de Spaanse en Portugese schepen.
Lees meer "Wine Blogging Wednesday naar Zuid Afrika 1" »
De oudste nog vruchtdragende wijnstok ter wereld staat volgens wetenschappers in het Italiaanse deel van Zuid-Tirol.
Wetenschappers denken dat in Schloss Katzenzungen bij Prissian in Zuid-Tirol de oudste en grootste nog vruchtdragende wijnstok staat. De wijnstok is de ‘versoaln’ die minstens 350 jaar oud moet zijn. Het bladerendak van de wijnstok heeft een oppervlakte van 300 m². Deze wijnstok overleefde oorlogen en Phylloxeraplagen. Elk 
jaar worden er van deze ene wijnstok tussen de 600 en 700 genummerde flessen witte wijn gemaakt.
Volgens Guinness World Records staat echter de oudste nog vruchtdragende wijnstok in het Sloveneense Maribor. Een onafhankelijk onderzoek zal nu duidelijk moeten maken welke wijnstok de oudste is. Bron
Dit is een experiment. Ik raakte geïnspireerd door de dagelijkse videoboodschappen van Mark Rutte die hij op zijn Hyves plaatst en wou iets doen wat nog niemand deed, dat is namelijk altijd wel een uitdaging voor me.
Vanmiddag net na vijven zette ik de camera op een heel handig klein tafelstatiefje en zette hem gewoon aan. Ik wist toen nog niet waar ik zou beginnen of eindigen of waar ik het over zou hebben.
Is het een aanwinst? Is het leuk om naar te kijken? Voegt het wat toe? Ik hoor het graag van jullie.
Mochten meerdere van deze vragen positief beantwoord worden door mijn lezers gaan we dit elke week doen.
In de Champagne wordt 300 miljoen liter van het bubbelende goddelijke vocht per jaar gemaakt. De helft daarvan, maar liefst 150 miljoen liter wordt door de Fransen zelf geconsumeerd.
Ooit las ik ergens dat de meeste gevallen van blindheid in Frankrijk dan ook veroorzaakt worden door rondvliegende Champagnekurken, maar hier heb ik helaas geen bron van en het zou dan ook makkelijk een broodje-aap verhaal kunnen zijn.
Ik had nog wat beelden van afgelopen maandag. Bij de presentatie van het boek van Hans Melissen in Amsterdam was namelijk ook een brandmanager van Appelsientje aanwezig die daar onvergist druivensap probeerde te promoten. Nu heeft Meisje daar niet zo heel veel mee en Hans volgens het filmpje ook niet.
Het flesje druiven-grapefruitsap is natuurlijk wel weer dorstlessend, maar om de dorst te lessen drinken we nu eenmaal geen wijn. Toch heb je wel lef om in een gezelschap van wijnliefhebbers een lans voor sap te breken...
Mevrouw de brandmanager van Appelsientje, dit filmpje is echt niet beledigend bedoeld, maar Meisje kon het niet laten..
In Nederland niet heel gebruikelijk maar dé oplossing voor als u die ene hele speciale wijn graag zou drinken bij dat speciale eten welke uw favoriete restaurant voor u bereidt.
U neemt namelijk zelf uw wijn mee en de restaurateur rekent een bedrag, het zogenaamde kurkengeld. Het is een vergoeding voor de fles te openen, u te bedienen en voor het gebruik van het glaswerk. De meeste restaurants rekenen daarvoor tussen de 5 en 10 euro.
Informeer bij het reserveren eerst of het restaurant meewerkt en vergeet niet: De wijn in een restaurant is nu eenmaal 3 a 4 maal zo duur als in een wijnhandel. Als u normaal 20 euro uitgeeft voor een fles wijn in het restaurant, voor datzelfde bedrag is de kwaliteit van de wijn die u die avond drinkt dus 4 maal beter! Dit is misschien wat kort door de bocht, maar diezelfde wijn zou u daar ter plekke wel 4 maal zoveel gekost hebben.
'De wijnen van tegenwoordig smaken 'saai en het hogere alcoholgehalte dient geen enkel nuttig doel', dat zijn woorden van Hugh Johnson, de alom gerespecteerde Britse wijnkenner en wijnschrijver. Ik vroeg enkele weken geleden al aandacht voor deze trend in de hedendaagse wijnproductie. Door de huidige technische mogelijkheden wordt immers dat alcoholpercentage steeds hoger.
'Net zoals door met steroïden aangestuurde spieren in menselijke lichamen dienen deze wijnen geen enkel nuttig doel, ze worden voornamelijk gemaakt om competities te winnen', aldus Johnson in the Sunday Times.
Hij zegt afgelopen jaar rode wijnen geproefd te hebben die als port smaakten en witte die smaakten naar perziken op brandewijn. 'Blockbusters' noemt hij ze, met laffe smaken en aroma's die niet meer te proeven zijn.Lees het artikel.
Dit filmpje laat een test zien waarbij de meest ervaren proevers als ze zonder neus moeten proeven het even helemaal niet meer weten.
Je smaakpapillen lijken niet te werken als je reukorgaan is afgesloten, dat is natuurlijk niet echt nieuws, maar het experiment op film maakt het wel duidelijk. Via het wijnprikbord.
Met de kwaliteit van de Vinos de Jerez, alias sherry, gaat het sinds de invoering van het Strategisch Plan de goede kant op. Het wijngaardareaal is dankzij dit rigoureuze herstructureringsplan drastisch verkleind en bewust beperkt tot de meest geschikte terroirs. Een probleem blijft echter dat de winstgevendheid voor diverse markten te wensen overlaat. Het bestuur van Fedejerez, het samenwerkingsverband van exporterende sherryproducenten, heeft daarom een ingrijpende reductie van het afzetquotum voorgesteld. Het voorstel moet op 1 september in werking treden.
Om de kwaliteit van het solera-systeem te garanderen, voorziet de wijnwetgeving van Vinos de Jerez al in een gereguleerde verkoop van de wijnvoorraad. Een bedrijf kan slechts een bepaald deel verkopen van de wijn die het op voorraad heeft, c.q. die ligt te rijpen in zijn solera.
Vorig jaar werd er wereldwijd 86 miljoen liter Vino de Jerez en Manzanilla afgezet; zon 38% van de voorraad in de kelders. Het voorstel van Fedejerez voorziet in een afzet die gebaseerd is op de verkoop van het jaar ervoor: er mag niet meer wijn verkocht worden dan de markt kan absorberen. Het voorgestelde nieuwe percentage komt daarom uit op gemiddeld nog maar 28% van de wijn die in de soleras ligt te rijpen.
Voor iedere bodega zal een eigen afzetquotum worden vastgesteld en ieder jaar zat het afzetquotum worden bijgesteld, al naar gelang de ontwikkeling van de markt.
Het Nederlands Wijnmuseum Arnhem heeft weer wat! Al sinds de opening in 1983 organiseert het Nederlands Wijnmuseum met enige regelmaat wisselende tentoonstellingen.
Ook nu is het museum er weer in geslaagd een bijzonder interessante tentoonstelling te organiseren over “rare draaigevallen, kurken & trekkers”.
Met andere woorden het besteedt aandacht aan de ontwikkeling van de kurkentrekker. Een grote collectie kurkentrekkers, kelnermessen, contraschroeven, vleugelhefbomen, alsmede kurkentrekkers, bestemd voor gebruik met twee, drie of vier vingers, worden tentoongesteld. Ondanks nieuwe afsluitvormen als screwcaps en glass stoppers, wordt de kurk nog volop gebruikt. Met regelmaat worden geavanceerde trekkers ontwikkeld die het ontkurken tot een fluitje van een cent maken.
De eerste kurkentrekkers dateren uit de 17e eeuw. Voor de intrede van de kurk, werd de vloeistof met linnen proppen, houten stoppen of een laagje olie van de zuurstof gescheiden. Toen de kurk zijn intrede deed, werden kurken slechts tot de helft in een fles of kruik gebracht, zodat ze gemakkelijk met de hand verwijderd konden worden.
Met de komst van de cilindervormige fles (rond 1730) - waarin de wijn liggend kon worden bewaard - kwam de vraag naar kurkentrekkers op gang. Omdat de kurk steeds verder in de hals van de fles werd geperst, evolueerde de kurkentrekker in de 18e eeuw van een klein voorwerp met een spiraal van slechts twee windingen, in een robuuste kurkentrekker met vier windingen. De benodigde trekkracht bedroeg soms wel vijftig kilo, waardoor - vooral in Engeland, in de 19e eeuw - allerlei mechanische hulpmiddelen werden bedacht, die de trekkracht verlaagden of beter verdeelden. Vele ingenieuze machientjes – soms op een prachtige en humoristische wijze versierd – kunnen in het museum worden bewonderd. Hieronder bevind zich ook de heer Schermerhorn’s bijdrage aan de mensheid (1868): een soort hengeltje met haak om de kurk weer uit de fles te vissen.
In de oude wijnkelders wordt u verder bij het zien van de tientallen displays met levensechte poppen langs het proces van wijn maken en alles wat daar nog meer bij komt kijken geleid. U beleeft het verhaal van druif tot wijn. U ziet hoe de boer zijn wijnstokken verzorgt en van het druivensap prachtige wijnen maakt. U maakt in dit unieke stukje Frankrijk in Arnhem kennis met de rijke historie en cultuur van wijn.
De tentoonstelling is te bewonderen tot eind februari 2007 van dinsdag tot en met vrijdag van 14.00 tot 17.00 uur en op zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur in het Nederlands Wijnmuseum aan de Velperweg 23 te Arnhem.
Op hete dagen als deze kiezen we vaak voor witte wijn, of rosé natuurlijk. Vaak omdat het gekoelde dranken zijn, maar ergens in ons onderbewustzijn hebben we ook het idee dat deze wijnen minder 'zwaar' zijn. Als je daarmee echter het alcoholpercentage bedoelt zit je helemaal mis. Doordat witte wijnen (en ook rosé) op lagere temperaturen vergist wordt, verdampt er minder dan bij de vergistingen op hogere temperaturen van rode wijn. En dit betekent dus dat het alcoholpercentage van witte en rosé wijnen hoger ligt dan het alcoholpercentage van rode wijn. Maar door het behoud van de frisheid drinkt het gewoon wat lekkerder weg!
Ooit in een ver verleden in Mesopetamië, het gebied wat nu Iran heet en waar alcohol anno 2006 taboe is, ligt de bakermat van alle alcoholische dranken. Mesopetamië wordt niet alleen genoemd als oorsprong van de bierbereiding, maar ook van de wijnbouw. Het oudste recept voor een alcoholische drank ooit teruggevonden stond op een kleitablet uit 1900 voor Christus. Dit was een bierrecept in de vorm van een hymne aan de Soemerische godin Ninkasi. De naam Ninkasi betekent 'Zij die de mond vult' en zij is de godin van de wijn of het bier.
Lees meer "Drank en vrouwen" »
Het landelijk bestuur van VDP, de vereniging van Duitse Prädikatsweingüter, heeft een aantal voorstellen uitgewerkt om tot vereenvoudiging en verbetering van het huidige systeem van Grosse Gewächse te komen.
De voorstellen zijn een uitvloeisel van de gerezen kritiek naar aanleiding van de afgelopen jaar georganiseerde proeverijen in Wiesbaden, Berlijn en Kloster Eberbach.
Steen des aanstoots was daarbij met name het wisselende niveau van de wijnen. Lang niet alle wijnen bleken hun prestigieuze status waar te maken. Andere zwakke punten van het huidige systeem zijn de verwarring wekkende verschillen in benaming - Erstes Gewächs (Rheingau), Erste Lage (Mosel-Saar-Ruwer) en Grosses Gewächs (overige gebieden) - en de per regio verschillende invulling van het concept. Het is daarom de bedoeling dat Grosse Gewächse binnen afzienbare tijd allemaal onder één en dezelfde noemer uitgebracht gaan worden. Ook streeft het VDP-bestuur ernaar de maximum toegestane hoeveelheid restsuiker landelijk beperkt wordt tot 9 gram per liter. Een lastig punt voor bedrijven aan de Moezel - sowieso al geen gebied waar tot op heden veel enthousiasme voor Grosse Gewächse (Erste Lagen) bestond - gelet op de structureel hoge zuurgraad in dit gebied.
Het VDP-bestuur zou ook graag zien dat wanneer een bedrijf een wijngaard(naam) gebruikt voor een Grosses Gewächs er geen andere wijnen onder de naam van de bewuste wijngaard worden uitgebracht. Voor bedrijven die in hoge mate afhankelijk zijn van slechts één zo'n wijngaard zou echter een uitzondering getroffen kunnen worden.
Ik las net een interessant artikel over wat kurkproducenten doen om het
TCA-probleem (=kurk in de wijn) aan te pakken. De kurken worden door de
verschillende producenten op verschillende manieren bewerkt. Het
(Engelstalige) artikel lees je hier.
Ik stuitte net op een erg leuk artikel, het deed mij in ieder geval
verschillende malen glimlachen. In de Verenigde Staten vierden ze
Memorial Day en traditioneel zijn dan veel wijnbedrijven geopend voor
de 'wine-tasting-tours'. En hoe je je tijdens zo'n tour het beste kunt
gedragen lees je HIER.
Zoet, zout, zuur en bitter, het zijn de vier basissmaken. De smaakpapillen om deze te proeven bevinden zich van voor naar achter op de tong. Op het puntje van je tong proef je zoet, aan de zijkanten eerst zout en iets verder naar achter zuur, en helemaal achter op de tong proef je de bittere smaken. Er zou nu een vijfde basissmaak ontdekt zijn en wel die van Umami. Umami is een Japans woord dat vlezig of pikant betekent. Deze smaak zou tot stand komen door vooral aminozuren en natriumglutamaat.
En kan iemand me nu vertellen waar op mijn tong de smaakpapillen
voor Umami zitten? Ik gok ergens tussen die van zoet en zuur in,
dus 'net om het bochtje' aan de zijkant van de tong in de buurt van
'zout'.
Iemand?
Recente psychologische studies zouden een link gelegd hebben tussen het type wijn je drinkt en het type mens je bent. En in welk hokje pas jij? (sorry, ik heb geen trek het te vertalen).
Waarom zou een vat rond moeten zijn? Heeft u daar wel eens over nagedacht? Waarschijnlijk omdat het in vroegere, niet gemechaniseerde, tijden handig was, een vat kun je namelijk rollen. Maar anno de 21e eeuw waarin we vorkheftrucks en allerlei materiaal tot onze beschikking hebben hoeft een vat helemaal niet meer rond te zijn! Althans dat denkt het Zwitserse bedrijf Cyboxsa. Naast het feit dat vierkante vaten makkelijker stapelen, meer wijn kunnen herbergen, makkelijker zijn schoon te maken en goedkoper zijn, kun je er ook nog eens veel meer van kwijt op een beperkte ruimte. Een traditionele barrique neemt de ruimte in van drie vierkante vaten. Maar traditie doorbreken in de vaak conservatieve wijnwereld zal nog niet zo eenvoudig zijn. Er staat op de site van de producent zelfs een filmpje van de productie van de vierkante vaten. En heet iets nog wel een vat als deze plotseling niet meer rond is?
Ooit in een ver verleden in Mesopetamië, het gebied
wat nu Iran heet en waar alcohol anno 2006 taboe is, ligt de bakermat
van alle alcoholische dranken. Mesopetamië wordt niet alleen genoemd
als oorsprong van de bierbereiding, maar ook van de wijnbouw. Het
oudste recept voor een alcoholische drank ooit teruggevonden stond op
een kleitablet uit 1900 voor Christus. Dit was een bierrecept in de
vorm van een hymne aan de Soemerische godin Ninkasi. De naam Ninkasi betekent 'Zij die de mond vult' en zij is de godin van de wijn of het bier.
Lees meer "Drank en Vrouwen" »
Nadat in november de regelgeving voor het vermelden van sulfiet in wijn aangescherpt werd, worden consumenten steeds ongeruster. Ik zie en hoor dat ook in de winkel en heb inmiddels een A-4tje met uitleg over sulfiet opgehangen. Sulfiet zit echter al sinds de tijd van de Romeinen in wijn en zonder sulfiet is het haast onmogelijk een 'goede wijn' te maken. Er werd namelijk zwavel gebruikt om de vaten schoon te branden, toen al. Wel is natuurlijk de hoeveelheid van belang en die is weer niet aan die meldingsplicht onderhevig, wat dan weer vreemd is.
Ik las net op het wijnprikbord het alarmerende bericht dat de Phylloxéra ontdekt is in het gebied Central Otago, in het zuiden van Nieuw Zeeland.
Nu was dit allerschattigste beestje aan het eind van de 19e eeuw
verantwoordelijk voor de verwoesting van zowat alle Franse wijngaarden
heen. Het beestje was vanuit Amerika 'geïmporteerd' in het Rhônegebied
in 1862 en knaagde zich vrolijk door de Franse wijngaarden. Pas nadat
geënt werd op amerikaanse stokken, die resistent waren voor het
beestje, kwam het weer goed met de Franse wijn. De wijnboeren in Nieuw
Zeeland houden dan ook hun hart vast.
Lees meer "Phylloxéra in Nieuw Zeeland" »
Wijnkenners zijn over het algemeen geen natuurkundigen, andersom hebben
natuurkundigen vaak andere verklaringen dan vinologen. Het 'tranen'
van de wijn ligt aan het glycerinegehalte, welke bij zoete alcoholrijke
wijnen hoger ligt, heb ik dan ook geleerd. De natuurkunde komt met een
heel andere verklaring (ik had trouwens op school vaak een onvoldoende
voor natuurkunde omdat het me niet echt kon boeien). Van Kennislink haalde ik de volgende tekst:
Lees meer "Waarom 'traant' de wijn?" »
In het geluidsfragment van het vorige logje praat
ik wat langzaam vind ik zelf ook wel. Het was dan ook al heel erg laat
en ik had die avond een fles XO-cognac aangebroken die ik ruim een jaar
geleden bij de heropening van mijn winkel na een grondige verbouwing
cadeau had gekregen. En aangezien die cognac eerst tot wel 20 jaar in
een vaatje heeft mogen liggen en in al die jaren steeds complexer van
smaak geworden is, is dat het ultieme genieten op een zaterdagnacht
heel laat als ik op zondag mag uitslapen. Maar ik had er misschien net
eentje teveel ingeschonken.
Lees meer "De mythe van cognac" »
Ik zat vanmiddag even in wat oudere wijnboekjes te bladeren en had ineens het 'O ja gevoel'. De tijden veranderen snel. Toen ik in 1993 met mijn winkel begon, de apartheid in Zuid-Afrika nog niet officieel was afgeschaft, was het 'not-done' Zuid-Afrikaanse wijnen te verkopen. Ik had echter, eigenwijs als ik was, wel enkele soorten ingekocht bij Otto Lenselink en kreeg een uitnodiging voor een 'Kaapse Braai' in een etablissement in het Gooise. Het was mijn eerste gratis wijnevenement en ik kwam aan tafel terecht bij een Amsterdamse wijnhandelaar die gespecialiseerd was in Zuid- Afrikaanse wijnen. Dit kostte hem echter wel bijna maandelijks zijn winkelruit. Ik wou een display maken met een grote foto erbij van Nelson Mandela, maar de vertegenwoordiger van Otto Lenselink raadde me dat ten zeerste af, dat lag immers veel te gevoelig volgens hem. Die wijn moest je vooral niet buiten het schap presenteren en zeker niet met die foto erbij.
In 1994 werd de apartheid officieel afgeschaft en in 1995 kregen we ineens een consumentenboycot van Franse wijnen doordat de Fransen nucleaire proeven deden in de Stille Zuidzee (weet u het nog?). En daar profiteerde vooral Zuid-Afrika van, want die moesten nu ineens economisch geholpen worden. Inmiddels is 19% van de verkochte wijn in Nederland van Zuid-Afrikaanse origine.
In 1995 dronk de Nederlander per hoofd van de bevolking 16,6 liter wijn per jaar, in 2004 was dat 20,6 liter. Waar zullen we staan over 10 jaar?
Lees meer "Wijnvraag in Nachtdienst" »
Door een gesprekje met iemand over flesvormen kwam ik bij het kalkoentje terecht. Ooit verkocht ik wel kalkoentjes met Zuid-Afrikaanse wijn en in mijn herinnering zat daar minder in dan 20 cl, de exacte inhoud wist ik echter niet meer, maar Google rules natuurlijk en zo kwam ik op een site van een flessenverzamelaarsclub, waar ik iets las wat ik niet wist. Behalve dat de inhoud inderdaad 'minder dan 20 cl was', las ik daar ook dat de fles volgens een prachtig verhaal vernoemd is naar de Hollandse advocaat Willem Calcoen, die op doktersadvies zijn wijngebruik moest beperken tot één glas per dag. Door dit flesje te gebruiken kon hij zijn gewoonte om één fles per dag te drinken toch handhaven. Meer waarschijnlijk is echter dat de naam afgeleid is van het (oud)Franse woord Calqhoun (paardenhoef).
Overigens heeft die site een prachtverzameling van alle mogelijke flessen, hun benamingen, omschrijvingen en van de meesten ook foto's. Zelfs een 'odolflesje', 'maggiflesje' en 'penisflesje'(huh?) ontbreken niet daar.
Het is hetzelfde druivenras en wettelijk mogen beide benamingen gebruikt worden voor de krachtige ronde kruidige wijnen die van dit ras gemaakt worden. Maar wat in het traditionele syrahgebied, de Rhône, syrah heet, wordt in Australië traditioneel al sinds mensenheugenis shiraz genoemd. Toen het Franse druivenras een paar honderd jaar geleden geïmporteerd werd in Australië verbasterde het woord waarschijnlijk via het verengelste 'scyras' naar shiraz. En wat is nu het probleem als een Australische wijnmaker zijn wijn in plaats van shiraz, syrah wil noemen, omdat dat volgens hem marketingtechnisch meer kwaliteit uitstraalt? In mijn ogen geen probleem, ook al denken zijn collega's daar vaak anders over. Lees hier het artikel in de Sydney Morning Herald.
De druiven voor de productie van de zoetste Jerez-wijnen, de Pedro
Ximenez, worden enige dagen in de zon gedroogd zodat het vocht verdampt
en ze tot rozijnen indrogen. Pas daarna worden ze geperst.
Pedro Ximenez en Moscatel zijn druivensoorten die in de Jerez worden aangeplant.
· In Nederland worden nu jaarlijks 4,5 Miljoen flessen bubbels geconsumeerd, het merendeel nog steeds in de laatste weken van december.
· Van deze 4,9 miljoen komt de helft (2,9 miljoen flessen) uit de Champagnestreek.
· Hiervan worden 1,2 Miljoen flessen geproduceerd door de Grande Marques; de top-24 producenten.
· Van de Grand Marques neemt LVMH (o.a. Moët & Chandon) het leeuwendeel voor zijn rekening; 580 duizend flessen per jaar.
· De andere 23 van de Grande Marques moeten genoegen nemen met 620 duizend flessen per jaar.
· De resterende 136 Champagnehuizen leveren jaarlijks totaal 1,3 miljoen flessen aan Nederland.
· De Nederlander drinkt gemiddeld 0.18 flessen per jaar. Ter vergelijking; in Guadeloupe drinkt men 3,7 flessen per hoofd per jaar. In Frankrijk is dit 2,9 flessen/hoofd/jaar. Daar staat tegenover dat de consumptie in Nederland (net als in het UK) in 2002 nog steeds is gegroeid waar de consumptie in andere top-10 export landen (zoals Duitsland, België, Zwitserland, Italië en de USA) tot soms wel 30% per jaar is gedaald. De consumptiestijging in 2002 in Nederland is slechts uiterst relatief. De Belgen en Duitsers drinken nog steeds vier tot vijf maal meer Champagne als de Nederlanders. (van de site van Kassa)
In 1638 werd Pierre Pérignon geboren. Toen Pierre de
leeftijd van 20 jaar bereikte trad hij toe tot de orde van de
Benedictijnen in Hautvilliers. Als monnik zou hij later geschiedenis
schrijven. Hij beschikte over een briljante geest, maar doordat hij
blind werd had hij wel de assistentie van Broeder Philippe nodig. Het
was echter Pierre zelf die de methode ontwikkelde die ons nu nog de
prachtig sprankelende wijnen brengt.
Heeft u bij uw kerstdiner een dessert gepland waar chocolade in is verwerkt? Serveer daar dan eens een glaasje Banyuls bij. Banyuls is een aangesterkte wijn uit de Roussillon, een zogenaamde Vin doux naturel, geen Vin de liquer want dat zijn zoete dessertwijnen die juist niet gemaakt zijn door de gisting te stoppen door het toevoegen van alcohol waardoor het natuurlijk restzoet overblijft.
Banyuls wordt gemaakt van de grenache noir en is één van de weinige wijnen die combineert met chocolade. Het bittertje achterop de tong combineert perfect met het bittertje van pure chocolade. Een Banyuls Grand Cru heeft houtlagering, en de Grand Crus die ik vorig jaar in Banyuls te proeven kreeg waren een tikje oxydatiever. Alternatieven voor bij chocolade zijn Pedro Ximenez (sherry), of Maury, ook Roussillon.
Wist u trouwens dat ze van Banyuls ook een heel bijzondere azijn maken?
Afgelopen dinsdag terwijl ik aan mijn terugreis bezig was zond de RVU
Keuringsdienst van Waarde uit over wijn. Deze uitzending heb ik net teruggekeken..
Ik heb keihard achter mijn scherm zitten lachen, maar eigenlijk is het
triest. Wijnverkopers die worden opgebeld voor wijnadvies en zeggen dat
ze er geen verstand van hebben. Bij geen van die mensen komt het
blijkbaar op om eerst te vragen waar de wijn moet bijpassen. En ik meen
toch echt zo'n wijnverkoper te hebben horen zeggen dat een wijntje
boven de 2,95 zonde van je geld was (!).
Lees meer "Keuringsdienst van Waarde" »
De laatste wijnoogsten in het oude jaar en de eerste in het nieuwe jaar zullen plaatsvinden in het Zuid-Franse dorpje Plaimont.
Sinds de negentiger jaren van de vorige eeuw is dat een bijna
jaarlijkse traditie. Altijd al hebben de wijnboeren in Plaimont een
deel van hun druiven laat geoogst om er een (zoete) Pacherenc vendange
tardive van te kunnen maken. Zo kon een wijn worden gemaakt, die een
natuurlijk alcoholgehalte kan bereiken van wel 19º. Door het lang laten
hangen van de druiven aan de stok treedt een proces van indroging op,
waardoor extreme suikerconcentraties in de vrucht achterblijven.
Lees meer "Plaimont oogst met oud en nieuw" »
De Sint zit inmiddels weer aan boord van de stoomboot op weg terug naar
Spanje. Nu gaan we ons langzaam gereed maken voor de kerstdagen en oud
en nieuw. Pepernoten en chocoladeletters maken inmiddels plaats voor
kerststaven en oliebollen. Maar ook de champagne moet weer ingeslagen
worden. De edele bubbeltjes doen het vooral goed tijdens oud en nieuw,
maar toch zijn er, ook in Nederland, steeds meer drinkmomenten voor
champagne. Het is natuurlijk een fantastisch aperitief, dit edele vocht
opent de smaakpapillen waardoor de maaltijd beter smaakt. Onze
zuiderburen drinken vaak standaard op zondagmorgen champagne, op het
tijdstip dat wij doorgaans aan de koffie zitten. Ik verbaas we er
steeds weer over dat tien kilometer verder er een geheel andere cultuur
heerst.
Lees meer "Champagnedrinkers zijn losbandig!" »
Soms kom je zulke leuke dingen tegen op het internet. Zoals het
eerste Nederlandstalige kookboek, welke al uit 1514 stamt. Het boekwerk
heette: 'Een notabel boecxken van cokeryen' en er staat zowaar een recept in om kruidenwijn te maken:
Lees meer "Kruidenwijnrecept uit 1514" »
Online marktonderzoek door de Amerikaanse wijnbelangenvereniging WineVision
toonde in 2003 aan dat 65% van de bevolking biologisch is voorbestemd
om bepaalde door wijnexperten begeerde smaken niet te lusten. Met
andere woorden: een groot deel van de bevolking lust de wijn niet die
door ervaren wijnproevers wordt aanbevolen. Het gaat om de
bevolkingsgroep die extra gevoelig is voor bittere smaken. Dat blijkt
uit hun zoutgebruik en het gebruik van melk, room en suiker in hun
koffie. Bittergevoeligheid komt meer voor bij vrouwen dan bij mannen.
Deze mensen houden niet van sterk smakende witte of rode wijnen. Mensen
die hun koffie zwart drinken zijn dikwijls mannelijk en lusten wel de
sterker smakende witte en rode wijnen die wijnexperten aanbevelen. Het
onderzoek slaat wel vooral op Amerikaanse consumenten.
Ik drink mijn koffie zwart, zou dat het zijn?
Wist u dat de langste afstand ooit afgelegd door een champagnekurk meer dan 54 meter is?
'Ga je nog een glaasje gebruiken vanavond?' Oef, dat zal toch bijna moeten op de elfde van de elfde. Niche is in gezelschap van een aantal recidivisten, maar zijn deze liefhebbers ook kenners? Om dat te testen, heeft de Hema het Wijnspel op de markt gebracht, met 280 vragen en antwoorden over wijn.
Het spel (7,95 euro) kan worden gespeeld met twee tot vier personen. Er zijn 56 quizkaarten, 25 gekleurde fiches (rood, groen, geel, blauw en paars, van elk vijf) en een dobbelsteen in de kleuren van de fiches. Een medespeler leest de vraag voor die overeenkomt met de kleur die de dobbelsteen aangeeft. Wie goed antwoord, krijgt het bijpassende fiche. Winnaar is degene die van elke kleur een fiche heeft veroverd. Kinderachtig? Behoorlijk, maar ook weer verre van dat. Op veel vragen moeten de aanwezigen het antwoord schuldig blijven. Wat betekent in Australische restaurants BYO? Binnen welke termijn moet een fles Beaujolais Primeur uiterlijk worden gedronken: voor de jaarwisseling, voor Pasen of binnen twee jaar? Welke grond garandeert doorgaans de hoogste kwaliteit wijn: vruchtbare of arme grond. Hoe oud is de wijnstok in de bloei van zijn leven: 2-10 jaar, 12-40 jaar, 50-80 jaar? Op de Europatop in Maastricht werd Nederlandse wijn gedronken, waarvan de Franse president Mitterrand later zelfs flessen heeft besteld. Welk Limburgs wijngoed leverde deze wijn? Spelenderwijs kom je een heleboel te weten over wijn en andere dranken', leest Niche bij de spelregels. Dat klopt. Na zes ronden flink opletten, kennen sommige deelnemers de antwoorden al bijna uit het hoofd. Dat worden langzaamaan toch kenners. Nog een dan? De gemiddelde NederIander drinkt zo'n 85 liter bier per jaar. En hoeveel wijn: 20, 40 of 60 liter? Het antwoord noopt tot een volgende ronde.
artikel van Peter van den Berg in de Volkskrant vandaag
Bent u iemand die niet goed meer een fles Champagne durft te openen sinds de kurk van de fles van vorig jaar een enorme put in uw plafond achterliet? Of omdat één van uw beste vrienden u bijna had aangeklaagd voor poging tot doodslag toen die kurk rakelings zijn oog miste? De redding is nabij! Er is nu een champagne-opener die veilig en gemakkelijk in één beweging folie, ijzerdraad (muselet) en kurk verwijderd. De Champ-Eazy. Voor een demonstratiefilmpje hoe het werkt klik je HIER.
Adviesverkoopprijs is €16,95, verkrijgbaar bij de betere wijnspeciaalzaak en cadeauwinkel.
Ook wel eens een mooie witte blouse verziekt omdat je buurman aan tafel met zijn glas zwaaide midden in een vurig betoog? Het is gedaan met het geklier met zout en zo, sinds enige tijd is er Oops! Oops! verwijdert niet alleen verse wijnvlekken maar doet dat ook met oude vlekken en is daarmee één van de bijzondere producten in dit segment. Tevens verwijdert het vlekken van vruchtensappen, sauzen, plantaardige olie, soja saus , thee en koffie.
Oops is te koop voor net iets minder dan 10 euro bij de betere wijnspeciaalzaken, kookwinkels en cadeaushops.
In de volkskrant van 29-10 stond een leuk stukje over de verschillende wijnglazen, zo werden er een aantal getest door Edwin Raben, top-sommelier en mede-eigenaar van restaurant Wolfslaar in Breda: 'In het brede glas bereiken de zware, minerale aardse moleculen beter de neus'
Wat is een goed wijnglas? 'Een goed wijnglas heeft een lange steel en een mooie vrouwelijk gevormde, bolle kelk', zegt Edwin Raben, Raben beproeft vijf veel gebruikte glazen: de populaire Picardie, eigenlijk een waterglas; het veel in cafés gebruikte ballonnetje; het klassieke Gildeglas van Leerdam; de grotere Allure van Leerdam en de grote Spiegelau Rotwein Kelch. De wijnen zijn een heftig geurende Pinot Blanc uit de Franse Elzas en een stoere rode Chileense Merlot. Een lange steel is handig om de wijn goed in het glas rond te kunnen draaien (walsen) zodat de aroma's goed los komen, zegt Raben. 'Schenk het glas nooit meer dan halfvol. Een brede, wat taps toelopende kelk houdt de geurstoffen gevangen, is prettig om de neus in te steken en om goed naar de wijn te kunnen kijken. Geslepen of gekleurd glas ontneemt het zicht op de wijn. Een drinkrandje maakt het glas minder kwetsbaar, maar is lastiger bij kleine slokjes.' De eerste twee glazen kunnen van Raben zo naar de glasbak. 'In de Picardie ruik ik geen enkel fruit. Het ballonnetje is al beter, maar de drinkrand is een verkeersdrempel die wijn als een bak water in mijn mond brengt. En het is een claustrofobisch klein kelkje.' Het Gildeglas bevalt beter. 'Goede balans in geur en smaak tussen zuren en fruit. Alleen dat kleine rotsteeltje.' In de Allure voelen zowel de rode als de witte wijn zich nog beter thuis. Rabens favoriet is de Spiegelau. 'Prachtig glas, de wijn glijdt mooi in de mond. In de rode wijn voel je het fruit opboksen tegen het grove geweld van de bittere tannines.' Minimaal een Gilde-glas nemen - en dan bij voorkeur de iets grotere maat van 29 cl - is het advies. Lees het hele artikel over de wijnglazen.
“CONTAINS SULFITES, deze 2 woorden zult u steeds vaker gaan zien op de voor- of achteretiketten van wijnflessen. Vanaf 25 november 2005 is het verplicht deze term te vermelden op de etiketten in alle landen van de Europese Gemeenschap.
Wat is de functie van Zwaveldioxide ofwel SO2, (dioxyde de soufre) in wijn?? Zwaveldioxide, ook wel zwaveligzuurhydride genoemd, is een, aan de most toegevoegde, stof om most en wijn te beschermen tegen oxidatie en werking van gisten en bacteriën. (Most is het nog niet uitgegiste druivensap.)
Een onjuiste maar vaak gehoorde benaming is “sulfiet”. Ook de term zwaveligzuur is onjuist. Zwaveldioxide is in staat oxidatie te verhinderen of sterk te vertragen (die kleurveranderingen en aromawijzigingen kunnen veroorzaken) en de werking van micro-organismen (bacteriën en gisten) stop te zetten.
Net als voor heel veel andere stoffen, geldt dat een teveel aan zwaveldioxide schadelijk voor de gezondheid is, vandaar dat de maximale waarden onomstotelijk zijn vastgelegd per type wijn. De EG kent al strikte normen, die van de Nederlandse Warenwet zijn nog strenger. De Consumentenbond hanteert daar bovenop nog extra strenge normen.
Rode wijnen bevatten over het algemeen minder zwaveldioxide dan witte wijnen en zoete witte wijnen (Auslese etc.) bevatten weer meer dan droge witte wijnen.
Het aardige van wijnproeven is dat slurpen mag (maar niet persé hoeft) en spugen
moet!! Toen ik vorig jaar voor het eerst mijn kinderen meenam naar een
groots opgezet wijnevenement stonden die met wijdopengesperde,
verbaasde ogen te kijken naar al die keurig geklede volwassen mensen
die een slok wijn namen, die door hun mond lieten rollen en vervolgens
in bakken uitspuugden. Rondom sommige spuugbakken was het zo druk dat
de uitgespuugde stralen elkaar raakten.
Lees meer "Het Betere Spuugwerk" »
De oude Romeinen vierden op 19 augustus de Vinalia Rustica, ter ere van Jupiter, de God van lucht, licht en warmte. Dit was de tegenhanger van de Vinalia Priora op 23 april. Korte tijd vóór 21 april gingen de vaten met nieuwe wijn vanuit de provincie op transport naar Rome. Daar werden ze geopend om te offeren en te proeven. De Romeinse schrijver Varro schrijft dat wijnboeren de nieuwe wijn niet naar de stad mochten brengen voordat de Vinalia waren afgekondigd op de vijfde of zevende dag van de maand maart.
De Vinalia Rustica op 19 augustus was het feest dat het begin van de wijnoogst aankondigde. Oorspronkelijk werd het feest gewijd aan Jupiter, maar later werd het aan Venus, de godin van de liefde, toegevoegd. Er was immers een relatie tussen Venus en wijn omdat zij ook de Godin van de (groenten)tuin was.
In de tweede helft van augustus beginnen de druiven te rijpen en het doel was dan ook Jupiter, als weergod, mooi weer af te dwingen. In Rome werd daartoe door een priester in het openbaar een lam geslacht en geofferd. Tussen het slachten en het offeren door sneed de priester een wijnrank af en plukte de eerste druiven. Zo plaatste hij de komende wijnoogst onder de bescherming van Jupiter.
Nee dus!! Vaak is het lastig de kurk van een fles weer op dezelfde
manier op de fles te krijgen en wordt de kurk omgedraaid omdat hij dan
'wel past'. Bacteriën op de bovenzijde van de kurk kunnen de wijn
echter negatief beïnvloeden en daarom is het beter de kurk er op de
originele manier op te doen of een wijnstop te gebruiken. Nog beter en makkelijker is gewoon zorgen dat die fles leegkomt natuurlijk.
Al eeuwenlang zijn mensen op weg naar Rome en zoals het spreekwoord
zegt leiden alle wegen naar Rome. Maar niet iedereen blijkt er ook
daadwerkelijk aan te komen.
De legende van 'Est! Est! Est!'
Het is het jaar des heren 1111. Een keizerlijke groep is op weg naar
Rome (misschien vanuit de Duitse stad Augusta) om de kroning van
Hendrik V bij te wonen.
Onder de reizigers bevinden zich landjonkers, kerkvorsten, edellieden, ridders, pelgrims, hofdames, koopmannen en handelaren.
Bisschop
Johannes Defuk (wat een naam trouwens, ik vond hem ook als de Fuk, maar
heb toch maar voor deze schrijfwijze gekozen) maakt ook deel uit van
het gezelschap.
Algemene bewaarregels:
Niet elke plek in huis is geschikt om flessen wijn te bewaren. Een wijnvoorraad vraagt aandacht. Wie daarvoor een plekje zoekt moet goed de volgende punten in de gaten houden:
Deze regels gelden niet alleen voor de wijnkelder, maar net zo goed voor het wijnhoekje onder de trap. Respecteer bij wijn het proces van ouder worden, geef een wijn de kans op een optimale ontwikkeling. Een mooie fles wijn te kort na zijn geboorte te openen is bijna een doodzonde. Denk eraan dat er meer wijnen zijn gemaakt voor een kort leven, dan dat er wijnen zijn die gedurende een lange tijd uw liefde en aandacht nodig hebben.
Daar zijn we bij een leuke discussie beland. Wat is nu een goed wijnjaar en wat een slecht? Door de hogere technische kennis en mogelijkheden van tegenwoordig zijn wijnproducenten ook in 'slechte jaren' nog in staat goede wijnen te maken. Vooral in Europa zijn er grote schommelingen in de weersomstandigheden, die invloed op de kwaliteit van de oogst hebben, waar de Nieuwe wereld minder gevoelig voor is.
De kwaliteit van de oogstjaren is eigenlijk alleen van belang voor de 'grote wijnen met bewaarpotentieel'. Nu wordt meer dan 80% van de wijnen gemaakt om binnen afzienbare tijd te drinken en zelfs een wijn mèt bewaarpotentieel kun je ook jonger drinken. Goede wijnen uit mindere jaren zullen wat eerder 'op dronk' zijn dan die uit de betere jaren.
Het handige wijnoogstboekje van het wijninformatiecentrum is HIER te downloaden in PDF-formaat.
Zo worden in Portugal alleen de beste jaren als Vintage-Port jaren aangeduid, zojuist is 2003 daaraan toegevoegd, van de Vintage Port van 2003 wordt ingeschat dat hij wel enkele decennia nodig heeft om op dronk te komen. Vintageport rijpt na enkele jaren hout verder op fles en is de hoogste kwaliteit port die alleen in bijzondere jaren van de druiven uit de beste wijngaarden wordt gemaakt.
Ik heb zelf het geluk dat '94 en '97 Vintageport-jaren waren, de geboortejaren van onze kinderen, voor beiden staat er dan ook een kist te wachten tot ze 20 worden.
Die jaartallen zijn inmiddels al niet meer te koop, maar mocht u er één vinden betaalt je sowieso meer dan 70 euro per fles, 20 jaar na de oogst, als ze op dronk zijn, heeft u dan wel goud in handen en zou je Sotheby's kunnen bellen.
Maar wij schaffen tegen die tijd wel wat blauwe kazen aan, decanteren de flessen voorzichtig en gaan er van genieten, voor de '94 heb ik nog 9 jaar om me daarop te verlekkeren.
Kent u dat? Het is een zwoele zomeravond, je zit gezellig relaxed te genieten van die gekoelde rosé of witte wijn en als die fles leeg is en je een volgende wilt halen blijkt er niets meer koud te liggen.
Dat is nu het echte GRRRRRRR-gevoel. Maar geen nood, althans bij ons niet. In de diepvries liggen altijd koelmanchetten. Als je die om een ongekoelde fles heen doet is de wijn in 5 minuten perfect gekoeld en blijft dat ook nog uren.
Nu zijn die manchetten er in verschillende kwaliteiten, de beste zijn die gevuld met een gel. Goedkoper zijn die met water, maar die scheuren vaker en zijn veel stugger. Er zijn verschillende maten, ook voor bierflesjes en Champagneflessen bestaan speciale manchetten. Ook kun je tegenwoordig kiezen voor allemaal hippe prints. Het enige waar je op moet letten is dat je ze na gebruik terug in de diepvries legt om te voorkomen dat dat GRRRRRR-gevoel je toch nog overvalt.
De wijnglazen uit de middeleeuwen en nog later hadden in de steel van het glas altijd dikke knobbels zitten. Dit had een reden; het klimaat van de noordelijke Europese landen was niet geschikt voor wijnbouw, vandaar dat de meeste mensen het bij bier hielden. Bier was overigens zuiverder dan het drinkwater in die tijd en zelfs kinderen kregen het te drinken.
De adel dronk natuurlijk wel wijn en liet deze uit landen als Frankrijk en Duitsland overkomen of namen van hun verre reizen zelf vaten wijn mee. Zelfs adellijke personen in de middeleeuwen aten nog met hun handen en daarom waren de wijnglazen voorzien van grote glazen noppen en een verdikking midden in de steel. En dat alleen maar om te voorkomen dat door die vette handen het glas uit hun handen glibberde. Meer over de geschiedenis van het glas vindt je HIER.
Waarschijnlijk word ik met deze topic gelijk versleten als cultuurbarbaar en ja, wijn drink je inderdaad niet uit de vriezer.
Maar...als je behoort tot die mensen die in zijn of haar eentje wijn drinkt en een hele fles leegdrinken iets teveel van het goede voor je is, je ook niet van plan bent die de volgende dag leeg te drinken, is dit wel een aardige tip.
Het restant van de wijn doe je namelijk in een ijsblokjesbakje in de vriezer en de wijnijsblokjes gebruik je later om je sauzen, soepen en stoofschotels mee te verrijken, waar je vaak ook wat wijn voor nodig hebt.
Het Franse woord sommelier is afgeleid van het Italiaanse somigliere dat in de 18e eeuw in Piemonte als beroep opdook?
De Hertog van Savoie benoemde voor zijn hof een somigliere die zich uitsluitend met de keuze en aanvoer van de wijnen diende bezig te houden. Tot zijn taken behoorde tevens het evalueren van de wijn en het serveren ervan in de juiste glazen.
Maar het werk van een sommelier werd al lang voor deze anekdote uitgevoerd. Al in de Griekse Oudheid werd wijn geselecteerd en voorgeproefd door een daartoe aangestelde ‘symposiarch’ en in de Renaissance waren aan de vorstenhoven diverse ‘coppieri’ werkzaam die belast waren met soortgelijke taken.
Even een rekensommetje:
Accijns, opslag en transport kosten zeventig eurocent per fles. Vervolgens komt er anderhalve euro bij voor de zogeheten droge stoffen, de fles, de kurk, de capsule, het etiket en de doos. Maar dan zit er nog geen rood, wit of rosé in. Afhankelijk van die kostprijs, en van wat de marge is voor leverancier en verkoper, wordt daar weer btw over geheven.
Vandaar dat wel wordt beweerd dat echte wijn onder de vier euro niet bestaat. Hoe kan het dan dat er toch wijnen op de markt verschijnen onder die prijs?
Daarvoor zijn verschillende verklaringen. Een tijd geleden schreef Harold Hamersma erover in het Parool naar aanleiding van een test van de consumentenbond.
En inderdaad, het dumpen op de markt van overtollige voorraden is volgens mij ook één van de belangrijkste redenen. Maar goede wijn, waar je dus de volgende dag ook nog plezier van hebt, koop je in mijn ogen nog steeds niet onder die vier euro.
In Nederland bedraagt het marktaandeel van Zuid-Afrikaanse wijnen 16% en komt een kwart van de verkochte Nieuwe Wereld wijnen uit Zuid-Afrika. Toe Jan van Riebeek in 1659 vir die eerste keer wyn van Kaapse druiwe gepers het, het hy verheug uitgeroep:"Die goeie jare het aangebreek" Nou byna 350 jaar later is dit sekerlik die geval.
Laatste reacties