Drinkblog

Bubbels!

Ik zou jullie nu natuurlijk iets over Champagne en Mousserende wijnen kunnen vertellen, maar dat deed ik al in december 2006. Net als de publieke omroep ga ik daarom even in de herhaling. Let ook op het handje rechts, die is van een zoon van me die op zijn knieën rond me kroop in een poging me van mijn stuk te brengen.

Zaterdagmiddagcolumn Bubbels!
Geüpload door Meisje_van_de_Slijterij. -

Proeverij Wijnmakersgilde

Gisteravond had ik het wijnmakersgilde op bezoek. Het wijnmakersgilde is een club van mensen die zelf wijn maken, vaak van allerlei vruchten, maar ze organiseren ook bijeenkomsten voor hun leden. In het verleden heb ik ze vaker op bezoek gehad, of ging ik bij hun langs, dat laatste was nog voor we ons proeflokaal hadden. Meestal kiezen ze een thema, maar voor de proeverij van gisteravond kreeg ik een budget en carte blanche, ze wilden verrast worden en dat vond ik wel leuk. Zo kon ik hun bijzondere ontdekkingen laten proeven met bijpassend 'fingerfood'.

We begonnen met de Zeeuwier Jenever met Bressiaanse garnalen, ik vertelde hen het verhaal  hoe dit bijzondere drankje tot stand kwam en vervolgens kwamen natuurlijk de wijnen op de proeftafel.

'Gatverdamme Jenever!' (Column)

Mijn column in Drinks Slijtersvakblad September 2009:

‘Gatverdamme jenever! Ik lust geen jenever. Als het nu whisky was geweest.’
Dit is een beetje een doorsnee reactie van iemand onder de 55 jaar als je ze jenever wilt laten proeven.
Jenever is voor de meeste mensen de spiritus die opa drinkt en als zo’n opa dan doodgaat komt er geen nieuwe consument voor in de plaats. Als je in de rouwadvertenties de naam van een jeneverklant ontdekt weet je dat je vanaf nu weer 50 flessen minder op jaarbasis verkoopt. En zo gaat het al jaren.
Dat jenever historische waarde heeft en behoort tot ons Nederlandse erfgoed krijgt in mijn ogen veel te weinig aandacht. In patriottische tijden werd een jenevertje zelfs een ‘vaderlantje’ genoemd. De jeneverspecialiteiten bevinden zich in een niche markt van connaisseurs, en daarvan zijn er helaas veel te weinig.
Nee, neem dan de Schotten, die whisky-distilleerderijen hebben allemaal hun eigen identiteit behouden, hebben nooit  concessies aan de kwaliteit gedaan en hebben inmiddels een cultstatus verworven.

Vechten tegen de Bierkaai

Column verschenen in Drinks Slijtersvakblad augustus 2009

‘En doe me ook maar even een kratje Jupiler.’
Ik sla 11,99 aan en 3,90 statiegeld. Ik zie de ogen van de klant groot worden, hij zegt niks maar zijn mimiek vertelt me dat dit het laatste kratje was dat hij hier ooit kocht.
Consumenten denken inmiddels dat slijters oplichters zijn.
Bier wordt al jarenlang onder de inkoopsprijs aangeboden bij de supermarkten en waar de slijter € 9,25 exclusief 19% BTW inkoop betaalt kun je elke week wel een A-merk bier scoren voor € 6,95 per krat, of zelfs voor 5 euro.
Consumenten geloven niet dat supermarkten niets verdienen en de snelle conclusie is dat die slijter vet zijn zakken loopt te vullen.

Zeeuwierjenever

Edwin Vinke proeft de Zeeuwierjenever from Slijterijmeisje on Vimeo.

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik bij Rutte & Zn in Dordrecht op bezoek was en daar afsprak dat er een Zeewierjenever moest komen. Die zocht ik al een paar jaar en niemand wou of kon hem voor me maken. Waarom zouden we namelijk wel oesters met Islay Whisky parfumeren en niet met eigengemaakte Nederlandse Zeewierjenever? Rutte kon dat wel. Vandaag kreeg ik eindelijk een proefmonster van mijn eigen unieke Zeeuwierjenever. Dat had even geduurd want de eerste zeewiertinctuur voldeed niet aan de kwaliteitsnormen volgens de kwaliteitsdienst van Rutte en dan duurt het even voor er weer nieuwe tinctuur is. Die moet namelijk erg lang trekken.
Met mijn proefmonster, waar ik zelf al heel enthousiast over was, reed ik vanmiddag even naar Edwin Vinke van de Kromme Watergang. Ik wou weten hoe hij hem vond, wat hij zag als culinaire combinaties en of de receptuur misschien nog moest worden aangepast in zijn opinie.
Ik was bijna mijn enige 20 cl proefmonster kwijt, want hij wou hem daar gelijk houden, voor bij zijn cocktailoesters en Hollandse Nieuwe.
Ook hij moet helaas nog even wachten op de Zilte Zucht Zeeuwierjenever.

Update 19 juni: Ook Omroep Zeeland leest dit blog en besteedde er vandaag, eigenlijk een week of 5 te vroeg, aandacht aan op de radio: MP3 Zeeuwierjenever in Zeeland Nu Omroep Zeeland 19-6

Slijterij van het Jaar 2009

Helaas, Slijterij de Vuurtoren werd vandaag in Budel niet uitgeroepen tot Slijterij van het Jaar 2009.

We blijven natuurlijk wel bij de beste 10 van Nederland horen!

Slijterij van het Jaar 2009 is geworden Bergmans Drankenhuys in Waalwijk.

Ik heb ze uiteraard vanmiddag persoonlijk gefeliciteerd, maar ook hier doe ik dat nogmaals. Van harte!

Rood en Wit is rosé!

Dat vindt de Europese unie in ieder geval. Brussel heeft in al haar wijsheid besloten dat het is toegestaan om rosé te maken door rode en witte wijnen te mengen. 87% van de Fransen is hier fel op tegen en werd er zelfs lichtelijk opstandig van, maar Nicolas Sarkozy gaf geen krimp.
Nu staat president Sarkozy niet bepaald bekend als een wijnliefhebber, hij houdt waarschijnlijk meer van vrouwen, dus viel van die kant ook bar weinig steun te verwachten.

Slijter van het Jaar 2009 Promo

Slijter van het Jaar 2009 Promo from Slijterijmeisje on Vimeo.

De Slijtersunie heeft alle 10 finalisten voor de titel "Slijter van het Jaar 2009" gevraagd om een filmpje van anderhalve minuut te maken voor de presentatie van hun bedrijven op de Nationale Slijtersdag. Het was me even ontschoten, maar heb vanmiddag toch een beetje zitten knutselen. Omdat het risico er in zit dat het niet gebruikt gaat worden, alle 10 finalisten moeten namelijk wel wat inzenden, plaats ik het resultaat van mijn noeste arbeid maar alvast hier.
De finale vindt plaats op 8 juni in de Budelse Bierbrouwerij en als u behoefte heeft om de Slijtersunie te melden waarom ik recht zou hebben op die titel kan dat per mail naar de Slijtersunie. Met dank aan Bennie Hek, Omroep Zeeland en mijn harde schijf

Collega-Finalisten (Column)

Column verschenen in Drinks Slijtersvakblad 5-2009
Leuke reacties kreeg ik vorige maand op mijn stuk in dit blad waar ik mijn ervaringen tijdens de aanloop naar de finale van de Slijter van het Jaar verkiezing met u deelde.
Bij de tien finalisten voor de titel “Slijter van het Jaar 2009” zitten twee Botteliers en één EuroSlijter. Ik ben die EuroSlijter.
De dag na het verschijnen van dit blad vond in Nijkerk de lancering plaats van de nieuwe formule ‘úw topSlijter’ waarin beide groeperingen fuseren.

Die zondagmiddag ontmoette ik dus twee van mijn concurrenten. Beiden kende ik al. Roel Herfkens uit Wapenveld ontmoette ik in 2004 tijdens een bezoek aan het Champagnehuis Jeanmaire en naast Ron Laurijssens uit Made zat ik vorig jaar in het vliegtuig op weg naar de roots van Ballantines. Dat was trouwens een geweldig reisje waar elke slijter die daar bij was, en dat was een heel vliegtuig vol, het nog steeds over heeft. Als dat vliegtuig was neergestort had Nederland pas echt een alcoholprobleem gehad, in ieder geval wat de distributie betreft.

Slijter van het Jaar 2009 (column)

Gepubliceerd in DrinksSlijtersvakblad nr 4 april 2009
Service verlenen en onderscheidend werken. Daar hou ik me al mijn hele slijtersleven mee bezig. Steeds nieuwe wegen zoekend om potentiële nieuwe klanten te bereiken en dan vooral ook vast te houden. Dat betekent kennis delen en vooral veel ‘entertainen’ . En niet alléén via proeverijen of de diverse weblogs die ik onderhoud.
Maar het zijn niet mijn klanten, die uiteindelijk bepalen wie gekozen wordt tot ‘Slijter van dit Jaar’, evenmin de consument. En dus profileer ik me anders dan anders. Naar de branche toe. Op de website van de SlijtersUnie bijvoorbeeld. En, de ‘stoute schoenen’ aangetrokken en waarom ook niet, via ons Drinks Slijtersvakblad. Niet in de vorm van ingezonden brieven, dat had ook gekund heb ik van de redactie begrepen, maar via een soort gedrukte weblog, waarin ik de lezers tot en met de uiteindelijke nationale Slijterdag, waar de winnaar van deze verkiezing bekend wordt gemaakt, deelgenoot maak van mijn reilen en zeilen tijdens deze verkiezingen. Van wederwaardigheden die zich voordoen en mijn gemoedstoestand daarbij. De redactie vond mijn benadering leuk genoeg om me deze ruimte te geven. Allez…. trossen los.

Verborgen schatten

"Petra, ik ben de berging aan het opruimen van een overleden vriend. Daar lag al jarenlang een heleboel wijn in, maar ik weet niet of ik dat moet weggooien of niet."
De man had een schrijfblokvelletje bij zich met een 30 namen en jaargangen van wijnen. Ik pakte een pen en begon te strepen: "Die kan weg, die kan weg, die kan weg." Cotes du Rhônes uit het begin van de jaren '80, Vin de Pays uit dezelfde tijd. "Ik ging verder: "Dit is een twijfelgeval, Chateau Hautrive uit de jaren '80 is waarschijnlijk al lang heel vlak, maar misschien heb je wel mazzel, appelwijn uit de jaren '80 kan weg."
Maar daar stond ineens die Faiveley Mercurey 1978. "Ho, even, dit mag je niet weggooien, laatst proefde ik van hetzelfde huis een Pommard, wel een jaartje of 13 jonger, maar dit zou wel eens heel mooi kunnen zijn afhankelijk van hoe het is bewaard."
De man wist niks van wijn en ging weg met mijn boodschap dat die wijn aardig wat geld kon waard zijn als hij de juiste liefhebbers kon vinden.
Toen hij weg was dacht ik bij mezelf dat ik wel gek was, want ik hem zelf wel wilde.
Ik belde hem op en bood 15 euro voor de fles. Ik wil deze schat immers niet verkopen, hij zal ongetwijfeld ruim 100 euro waard zijn inmiddels, maar wil hem proeven. Binnen 10 minuten stond hij terug in de winkel met de fles.
En met de vorige Faiveley nog in mijn smaakgeheugen gegrift kijk ik nu al weer even naar deze fles.
Het wachten is op bijzonder gezelschap die deze fles met me wil ontleden.
Misschien is hij wel "weg", maar dan nog is die ervaring me waarschijnlijk wel 15 euro waard geweest.
Hoeveel verborgen onderkende schatten zouden er nog in Nederlandse keldertjes en kastjes liggen? Ik zou best graag bij iedereen eens in de kast komen kijken:-)

Wat zegt u? Met rode wijn?

Ik werd helemaal een peux nerveux gistermiddag.
De door mij bestelde man in kilt stond muurvast in de file op weg hierheen. Eerst bij Rotterdam waar de A20 bleek afgesloten en toen hij daar eindelijk doorheen was - "Doe maar rustig aan, je redt het wel. Ik help je met alles gereedzetten"- voor de Zeelandbrug die door een ongeval ook afgesloten was.
"Ik accepteer niet dat je terug naar Den Haag rijdt, dan beginnen we wel later en vang ik de mensen wel in de winkel op."
Ik moest er inmiddels serieus rekening mee houden dat de man in kilt Breskens eenvoudigweg niet zou kunnen bereiken en bedacht me als het echt mis ging ik het dan maar zelf moest doen en moest improviseren. Adrenaline begon te stromen en gehaast begon ik informatie over de zeven te proeven whisky's bij elkaar te sprokkelen. "Help, alarm! Heb jij misschien nog leuke weetjes over één van deze whisky's?" tikte ik in het Gtalkschermpje van een proefvriendje.
Nou dat had hij wel.

Meisje in Perswijn

Volgens mij heb ik mijn naam nog nooit zo groot afgedrukt zien staan. De Perswijn van maart/april ligt nu in de winkel als je het artikel ook wilt lezen.

De Vuurtoren Finalist Slijter van het Jaar 2009 (Persbericht)

Slijterij Wijnhandel de Vuurtoren in Breskens behoort tot de beste slijters van Nederland. Dat blijkt uit de Verkiezing van de Slijterij van het Jaar, die op dit moment wordt gehouden en waarbij de Vuurtoren werd uitgeroepen tot een van de tien beste slijterijen van ons land. De zaak heeft een goede kans om op 8 juni a.s. de landelijke titel in de wacht te slepen.
De nominatie mag als eervol worden beschouwd, want de slijtersbranche heeft over het algemeen een hoge kwaliteit. De Vuurtoren onderscheidt zich met een hoge kwaliteit, grote warenkennis en een uitgekiend assortiment van zijn collega’s.

Horrorscenario

Dat is de titel van het artikel op de site van het Slijtersvakblad.
In het kort: In Amsterdam werd de laatste 40 jaar een slijterij uitgebaat door Ton Kenter. Hij had de zaak overgenomen van zijn vader. In november stierf de slijter en bij het ontruimen van de slijterij in januari bleek de vloer ingestort onder het gewicht van duizenden en duizenden flessen.
De man had de winkel zo volgestouwd dat niet alleen de klanten maar ook hij zelf er niet meer bij pasten. Hij verkocht de laatste jaren vanaf de stoep of vanuit zijn auto. AT5 maakte er een TV-reportage van.
Eigenlijk vind ik het een zielig verhaal. Waarom heeft niemand uit de branche aan de bel getrokken en werd hij niet geholpen met zijn voorraadbeheer? Wie zijn die vertegenwoordigers die aan hem bleven verkopen om maar omzet te maken terwijl hij schijnbaar geen nee kon zeggen? Hoe betaalde hij die enorme voorraad waar geen omloopsnelheid in zat?
En als ik ooit zo gek word/ben willen jullie mij dan wel stoppen en/of helpen?

Vignamaggio op bezoek

Wat heb ik toch een vreselijk beroep.
Vanochtend kreeg ik bezoek van Carla Bani van het wijnhuis Vignamaggio midden in het Chiantigebied in Toscane.
Vignamaggio werd gebouwd door de familie van Monna Lisa, ja met dubbel n, want Monna is in Toscane de aanspreektitel van het vrouwelijk hoofd van de familie, de 'first lady' zeg maar. 'Monna' is dan afgeleid van 'Madonna'.
Leonardo da Vinci ontmoette daar zijn Monna Lisa en schilderde waarschijnlijk in de tuin zijn beroemde schilderij wat nu in het Louvre hangt, ergens een n verloor en nu Mona Lisa heet.
Het gesprek aan mijn proeftafel ging over Vignamaggio, de Italiaanse culinaire cultuur en we proefden natuurlijk de wijnen.
Ik was de eerste in de Benelux die de Monna Lisa 2006 mocht proeven, die werd afgelopen zondag, op 8 maart, internationale vrouwendag, gelanceerd. 600 jaar wijngeschiedenis, dat proef je in deze wijn die vanochtend eigenlijk iets te koud was, nog wat jong is en niet helemaal tot zijn recht kwam. Maar haar kwaliteit en het mysterieuze waren wel aanwezig. Monna Lisa zit gewoon in die fles!
De wijn is besteld inmiddels.

Visit from Vignamaggio from Slijterijmeisje on Vimeo.

Finalist Slijter van het Jaar!

"Petra je zit er weer bij hoor."
Het is vrijdagmiddag en manlief zit het vakblad te lezen wat de postbode net bracht. Ik ben zelf geconcentreerd achter de laptop bezig met Whisky zoekt Vrouw en vraag wat geïrriteerd: "Waarbij?"
"Er staat hier een lijstje van de 10 finalisten voor Slijter van het Jaar en daar sta jij bij."
"Doe niet zo raar, dan had ik toch wel een brief gehad? Je houdt me weer voor de gek."
"Nee deze keer echt niet! Kijk maar!"
In  het middenkatern van het Slijtersvakblad zit Klare Taal, de nieuwsbrief van de Slijtersunie en jawel hoor. Bovenaan dat lijstje, ze staan op alfabet van plaatsnamen, staat Slijterij de Vuurtoren te Breskens.
Dit jaar is er vooral gekeken naar servicegerichtheid en klantvriendelijkheid en hoe onderscheidend die serviceverlening dan wel niet is.
Wijnadviezen via Twitter en Meisjesdozen zullen wel een rol spelen denk ik dan.
In 2005 hoorden we ook bij de finalisten en kregen toen een speciale PR prijs waarvan de oorkonde nog in de winkel hangt. Detail: die prijs werd dat jaar uitgereikt door Maxime Verhagen die zich nogal had ingezet voor de slijtersbranche. Tegenwoordig twitter ik met hem.
Ik was bij die uitreiking in 2005 trouwens niet lijfelijk maar op afstand telefonisch aanwezig. Ik lag plat met een nekhernia toen.
Ik heb wel een beetje last van een Anita Witziersyndroom. Over nominaties nooit te klagen, maar het verzilveren is toch vaak een ander verhaal.
En die officiële brief zal nog wel komen. Als de andere 9 finalisten het vakblad nog niet gelezen hebben weten zij nog niet dat ze bij de finalisten horen. Het staat ook nog niet op de site van de Slijtersunie,  daar staan de finalisten van 2008 nog. Maar goed, mijn branche is nu eenmaal niet zo snel met nieuwe media en web 2.0 dingetjes. Misschien moet ik ze maar eens een presentatie geven:-)
De winnaar wordt op 8 juni bekend gemaakt tijdens de Nationale Slijtersdag die dit jaar plaatsvindt in de Budelse Bierbrouwerij.

En nu ben ik het zat

Het zal wel weinig zoden aan de dijk zetten, maar zojuist heb ik na 22 jaar mijn abonnement op de PZC opgezegd.
Ik ergerde me al maanden aan de grote advertenties waarin de PZC wijnen aanbiedt. Wijnen die ze zelf verkopen in advertenties zo groot dat gewone wijnhandelaren die advertenties never nooit niet zouden kunnen betalen.
Vandaag was de druppel. De wijnen in de advertentie van vandaag kwamen ook nog eens van een leverancier van me die waarschijnlijk wat voorraden heeft uitverkocht onder de prijs waarvoor hij die producten bij mij aanbiedt. Die leverancier heeft waarschijnlijk zijn laatste fles verkocht hier.
Ik stop vanaf heden met het subsidiëren van concurrenten en heb daarom mijn abonnement op de PZC opgezegd.
Waar onze overheid een strenger alcoholbeleid wil en er hier VWA inspecteurs in de bosjes liggen om te controleren of ik me wel aan de regeltjes hou die bij mijn vergunning om alcohol te mogen verkopen horen, verkoopt inmiddels elke krant en alles en iedereen wijn.
Ooit, in een ver verleden, werd er een onderscheid in het leven geroepen tussen zogenaamde zwakalcoholische dranken; wijn, bier en gedistilleerd tot 15%, en sterke drank.
Als je sterke drank verkoopt zijn de regels strenger, mag je geen branchevreemde artikelen verkopen en ga je al op de bon als er zich een leeg mandje zichtbaar in je winkel bevindt. Open flessen in je winkel is ook strafbaar.

Pommard Domaine Joseph Faiveley 1991

Soms vind ik in een hoekje van de winkel nog wat bijna vergeten schatten.
Zoals deze Pommard van het fameuze Bourgognehuis Domaine Joseph Faiveley uit 1991 waar ik een tijdje geleden op stuitte.
Ik word er altijd wat onrustig dan. Is het nog wel te drinken? Heeft het niet te lang in dat donkere hoekje gelegen? Kan ik dit eigenlijk nog wel verkopen?
Van deze Pommard die al 17 jaar afgesloten lag te evolueren lagen er drie flessen. Pommard wordt gemaakt in de Cotes de Beaune in de Bourgogne van de Pinot Noir druif en Domaine Joseph Faiveley is één van de meest gewaardeerde Bourgognehuizen.
Er is echter maar één manier om er achter te komen hoe zo'n wijn zich heeft ontwikkeld en of ik die nog zonder gezichtsverlies kan verkopen en dat is er één ontkurken.

Decanteurimporteur

Dat ben ik sinds vandaag, decanteurimporteur, exclusief voor Nederland en eigenlijk vraagt dat om nieuwe visitekaartjes.
Ik was vanavond bij misschien wel de allerlaatste decanteurbouwer ter wereld.
Ik ontmoette de man enkele maanden geleden op Megavino in Brussel, waar het apparaat, maar ook de man me zodanig boeide dat ik mijn Flip Mino uit mijn tas toverde en een filmpje maakte.
Een decanteur is een apparaat om te decanteren, decanteren doe je om de droesem van oude wijnen te scheiden van de wijn of om de wijn te beluchten.
De decanteur is ambachtelijk vervaardigd uit 52 onderdelen en ooit uitgevonden door een officier van Napoleon die eigenlijk ingenieur was en zodoende als er niet gevochten werd een beetje zat te knutselen. Hij was namelijk naast officier en ingenieur ook een wijnliefhebber die een hekel had aan de droesem in zijn glas die de smaak van de wijn bedierf.
In de 18e eeuw bestond de decanteur voornamelijk uit (gedraaid) hout, maar Mickell verfijnde het ontwerp en maakt en verkoopt ze al jaren in België.
En dat apparaat importeren en verkopen we nu exclusief voor de Nederlandse markt.
Ludo Michiels legt de werking van het apparaat nog een keer uit.

Decanteur from Slijterijmeisje on Vimeo.

Direct online bestellen doe je in onze webshop.

Bloggers, hun copyrights en het googlen van Marketeers

Dagelijks krijg ik drankenmailings in de bus en in drukke tijden zoals aan het einde van het jaar eindigen die ook wel eens niet of slechts half gelezen in de papiercontainer. Vorige week werd ik door een collega gebeld. Of ik wel gezien had dat ik in de mailing van Hooghoudt stond. Nee dat had ik niet gezien en ik wist er ook niets van.
Ik haalde de mailing boven water. Bij die mailing over nieuwe uitmonsteringen van hun producten zat een boekje ter grootte van een creditcard die je kon uitvouwen. In die mailing een blogposting van mij onder het kopje 'andere jenevertoepassing', integraal overgenomen, wel met bronvermelding, maar zonder toestemming. En dat terwijl ik op al mijn blogs een Creative Commons licentie heb waarin onderscheid wordt gemaakt tussen niet-commerciële en commerciële overnames.
Natuurlijk vind ik ook wel eens "gejat werk" van me op andere blogs, maar als ze de bron vermelden met link heb ik daar geen enkel probleem mee. Als dat niet het geval is stuur ik een mailtje waarin ik vraag die link en bron toe te voegen en dat wordt ook altijd gedaan.
Dit is echter een reclamemailing waar een reclameschrijver betaald wordt voor de content en die gewoon van mij jat. Misschien gebeurt het veel vaker, maar deze zag ik toevallig.
Ik schrijf en publiceer ook wel postings/berichten waar ik voor betaald wordt voor importeurs/producenten die de waarde van de Nieuwe Media inzien.
Hooghoudt denkt waarschijnlijk dat alles op internet gratis is.
En dat is best jammer. Er gaat dus een factuur uit naar Hooghoudt.
Ik onderzoek nog welk bedrag ik ga/mag factureren voor het ongevraagd overnemen in een commerciële publicatie.
Die auteurswet geldt namelijk voor iedereen. Bloggers die ongevraagd content overnemen overtreden de wet, bedrijven die ongevraagd blogpostings overnemen doen dat ook.
Als Hooghoudt me trouwens zou vragen en inhuren te schrijven voor hun reclame-uitingen zou ik me zelfs vereerd voelen, maar ze huren waarschijnlijk liever professionele reclameschrijvers in die vooral goed kunnen googlen.

Update: Inmiddels heeft Hooghoudt me, mede naar aanleiding van deze blogposting, teruggebeld en het conflict is wat mij betreft opgelost.
Ze betalen me voor het gebruik van mijn tekst.
Het was volgens de marketingmanager de eerste keer dat ze teksten van het internet hadden gehaald en waren niet op de hoogte van het auteursrecht van content wat zich op het internet bevindt.
Dat zijn ze nu wel.

Het blablagehalte van wijn

Het is ergens eind jaren '90 van de vorige eeuw. Omdat ik mijn wijnopleidingen in België doe, maar natuurlijk wel de zakelijke contacten in  Nederland heb, word ik uitgenodigd om mee te proeven met de proefgroep Zeeland van de Nederlandse vinologen.  Leuk en leerzaam denk ik en ga enthousiast op de uitnodiging in.
Om naast mijn proefgroepen met Vlaamse wijnkenners ook te proeven met mijn eigen vineuze landgenoten had ik snel gezien.
Het blablagehalte was me te hoog, ik voelde me er niet thuis.
Het waren de notaris, de omhooggevallen nouveau riche en wat oude wijnwereldmensen die de toon van de muziek bepaalden tijdens die bijeenkomsten. Zo'n slijtertje werd minderwaardig bekeken, die moet het immers alleen maar verkopen.
Wat een verschil met mijn zuiderburen die veel minder arrogant met hun kennis omgingen, minder haantjesgedrag vertoonden en een pauze tijdens het proeven namen om 'een pintje te drinken'. Zo voegde samen proeven veel meer toe, want  daar leerde je ook van elkaar in plaats van je voornamelijk te moeten ergeren aan wollig taalgebruik van je tafelgenoten.
"Een Belgische wijnkenner heeft een wijnkelder en een Nederlandse wijnkenner heeft een wijnencyclopedie" zei een Vlaamse klant me ooit. Ik vond het een sublieme uitspraak waar in mijn beleving ook een enorme kern van waarheid in zit.

Champagne voelt kredietcrisis nog niet

Kredietcrisis nog niet te voelen in de Champagne from Slijterijmeisje on Vimeo.

• Druiven zijn nergens ter wereld zo duur als daar. Een wijnboer in de Champagne kreeg in 2007 gemiddeld € 5,00 voor een kilo. In 1993 was dat nog € 3,13.
• Een hectare wijngaard kost er tussen de 8 ton en anderhalf miljoen.
• Van één hectare haal je een productie van 10.000 flessen.
• Voor elke fles is 1,2 kilo druiven nodig.
• Champagne is het duurste vocht ter wereld.
• Er werden in 2007 350 miljoen flessen geproduceerd en 340 miljoen flessen verhandeld.
• Mumm is de leider op de Franse Markt en met 8 miljoen flessen 3e speler op de wereldmarkt.

Vanmiddag was er in Rotterdam een Champagnetraining die ik bijwoonde. De beste/lekkerste/bijzonderste die ik vanmidag mocht proeven naar mijn bescheiden mening?
Mumm De Cramant van 100% Chardonnay, uit één oogstjaar. Een Grand Cru uit één van de dorpen in de Cotes de Blancs. Perfect als aperitief of bij bijvoorbeeld oesters, en dan zijn we weer terug in Zeeland...
Ik heb vanmidag mijn Champagnekennis weer wat opgevijzeld en ook nog wat geleerd, maar daarover later meer.
Thomas van Mumm vertelde me na afloop wat de kredietcrisis doet met Champagne. Voorlopig helemaal niks dus.

Beaujolais Primeur

Het mag pas verkocht worden op de derde donderdag van november, het is een beetje passé, maar iets wat niet mag is altijd aantrekkelijk en een uitdaging. Gisteren arriveerde de Beaujolais primeur hier en morgen mag ik het pas verkopen.
Ik verkoop tegenwoordig alleen nog de Villages van Ropiteau en omdat iets wat niet mag ook altijd veel lekkerder is, heb ik er stiekem, uitkijkend voor de wijnpolitie, één opengetrokken gisteravond.
De "village" appellation betekent dat de druiven afkomstig zijn uit de 39 dorpen (villages) in het midden en noordelijke deel van de Beaujolais regio.
Typisch Beaujolais Primeur die naar cassis smaakt, licht is, naar frambozen ruikt, maar wel één die zelfs naar wijn smaakt! En dat doen ze echt niet allemaal!
"Niet slecht voor een limonade" aldus manlief.

De Meisjesdoos

Het was weer een heel project die Meisjesdoos.
Het originele kunstwerk hangt inmiddels aan de muur, er werd een foto gemaakt, die werd vervolgens bewerkt en passend gemaakt.
De afmeting van die doos moest zo zijn dat elk soort fles er in paste. Hij moest stevig genoeg zijn om te verzenden en mooi genoeg om cadeau te doen.
Vrouwelijk, professioneel, sociaal, ondeugend, stoer, onvoorspelbaar en kleurrijk moest hij zijn. Verder moest je er vrolijk van worden, hij moest uitstralen wat ik met mijn winkel meestal wel probeer uit te stralen.
Je kan natuurlijk ook best een gewone simpele saaie doos kopen, dan heb je ook geen garagebox vol vrolijk gekleurd karton, maar dan heb je wel een hele gewone doos en dat is wel heel erg simpel.

Van deze echte Meisjesdoos, ontworpen door Roebieart, waarvan het ontwerp de naam Bubbels draagt (en het is pas fijn als er bubbels zijn), word ik zelf al vrolijk als hij nog leeg is. Moet je nagaan wat er allemaal met je gebeurt als er zes flessen inzitten die speciaal geselecteerd zijn op hun kwaliteit.
Wat nou kredietcrisis? De Meisjesdoos; voor wijn waar je vrolijk van wordt.

15 jaar Slijterij de Vuurtoren

Ik dacht dat ik verstand van drank had door 10 jaar Horeca, maar dat bleek niet echt zo te zijn.
Ik kreeg het wel gedurende die 15 jaar, en ik leer nog elke dag bij.
Vandaag, 29 september 2008, is het precies 15 jaar geleden dat ik de deur opende van de winkel. Die eerste was er één van 50 m2 hier net om de hoek. In 1995 kochten we dit pand en kregen een winkel van 80m2. Na diverse fikse verbouwingen, de grootste in 2004, is de winkel nu bijna 200m2, is er een proeflokaal en heb ik door o.a. mijn geblog mijn marktgebied ook wel behoorlijk bovenlokaal uitgebreid.
Over 15 jaar ben ik 56.
Ik ben benieuwd of ik dat  30-jarig jubileum ga halen of dat in 2023 slijterijen niet meer bestaan.
Ondanks het alcoholmatigingsbeleid is alcohol steeds breder verkrijgbaar, elke krant verkoopt wijn en de slijters met kennis van zaken en een maatschappelijke verantwoordelijkheid worden steeds vaker rechts ingehaald door supermarktketens en borrelshops die alcohol met verlies verkopen en als trekker gebruiken.
Dat tij lijkt niet meer te keren. Ook al zie ik altijd halfvolle glazen in plaats van half lege, ik oefen een uitstervend beroep uit, maar wel één van de mooiste beroepen die er zijn.

Flessenconcert

Voor mensen die mij al een tijdje volgen is het geen verrassing meer dat ik een hardcore Nachtradiofan ben. Die uurtjes tussen 12 en 2 zijn vaak mijn ontspanningsuurtjes met mijn oude liefde, nachtradio, op de achtergrond terwijl ik nog wat rondsurf.
Alternatieve muziekinstrumenten zijn me ook niet helemaal vreemd, ook al heb ik inmiddels die laatste wel een beetje verdrongen.
Afgelopen nacht schreef ik een mailtje naar Casa Luna.
Het onderwerp van het mailtje was niet het Casa Luna-onderwerp van die nacht, dat overal muziek in zit, maar de prachtige Casa Luna kussenslopen waar ik er wel vier van wou ipv slechts één.
Vervolgens ging de telefoon en liet ik me door Ghislaine Plag verleiden tot het transformeren van mijn slijterij in een enorm flessenorgel in ruil voor vier kussenslopen. Vloeibare klanken werden de ether ingeslingerd. Misschien moet ik dit nog maar eens overdag overdoen met het licht aan en mijn flip om het te registreren. Corbieres klinkt anders dan Bordeaux en wodka heeft weer meer klank dan jenever.
Na de lancering van de pollepelrock vorig jaar speelt hier die pollepel toch ook weer een rol, die pollepel lijkt een een rode draad door mijn leven te worden. Hoe mijn winkel dan wel klinkt? Dat hoor je via de podcast hieronder.

"Volgend jaar stort de rosémarkt helemaal in."

Wie dat zegt? Dat zeg ik, want ik voel het aankomen en hoor en zie de signalen in de markt.
De roséconsumptie is maar een fractie van wat het de laatste jaren was door de kwakkelende zomer.

• Wist u dat 15% van elke verkochte fles wijn in 2007 een fles rosé was?
• Wist u ook dat dat in de zomer van 2007 zelfs 25% was?
• Wist u ook dat je rosé vooral jong moet drinken want de meeste rosé's vrij snel hun fruitige frisse smaak verliezen?

Als je dan ook nog weet dat de zomer van 2007 al prut was en die van 2008 nog veel prutter, is het een simpel rekensommetje.
Veel wijnimporteurs proberen hun overschotten rosé van 2007  (oogst 2006) nog in 2008 te verkopen en de verse oogst (2007 voor Europa, 2008 voor Nieuwe Wereld) zal, door de wederom slechte zomer, in veel gevallen pas volgend jaar aangeboden zal worden.
En zo drinken we straks allemaal massaal oude troep. Door de enorme groei in de rosé vraag van de laatste jaren zijn er enorme voorraden ingekocht en de lekkere sappige fruitigejonge rosé's mag de Nederlandse consument vaak pas een jaar later drinken.
Gevolg: Volgend jaar begint men vanuit de Grachtengordel te roepen dat rosé 'niet te zuipen is', daar waar ook de hype enkele jaren geleden begon, en de rosémarkt stort in zoals dat al eerder in de jaren '70 gebeurde, min of meer om dezelfde reden; een kwaliteitsval door de gestegen vraag.
Dit voorjaar heb ik gelukkig weinig rosé ingekocht, omdat ik alleen verse (oogst 2007) wou en men die in veel gevallen nog niet wou leveren omdat eerst "de oude op moest".
Misschien heb ik het wel helemaal mis, maar dat zien we begin volgend jaar wel als de verbruikscijfers vrijgegeven worden. Ik voorspel in ieder geval een flinke daling.

Bressiaanse Wijnboer in Chili

Een Bressiaanse Wijnboer in Chili from Slijterijmeisje on Vimeo.

Ik had al veel over hem gehoord, afgelopen vrijdag liep hij plotseling mijn winkel binnen. Andre Luteijn verruilde de fruitteelt in Breskens 15 jaar geleden voor de fruitteelt in Chili en maakt sinds een jaar of 8 samen met een compagnon ook wijn. Dat doet hij niet geheel onverdienstelijk.
Het bedrijf Vina Alempue maakt inmiddels 2 miljoen liter wijn die vervolgens over de hele wereld verkocht wordt.
Ik wil alleen de wijn van zijn eigen 6 hectares, De Alempué Pro en de May May, dat laatste betekent ambachtelijk en is de originele taal van de Alempué indianen.
De proefflessen zijn onderweg. Parker proefde de wijnen van Alempue nog niet, ze hebben dus nog geen Parkerpunten, hoeveel Petrapunten de wijnen krijgen lees je hier binnenkort.:-)

Domaine de Gournier, Vin de Pays des Cévennes

Dit domein bevindt zich noordelijk van de lijn Nimes/Avignon, op minder dan 10 km. van de beroemde PONT DU GARD (Romeins aquaduct uit de 11^e eeuw), en vlak bij het oude en fraaie stadje Uzès. Monsieur Maurice Barnouin is de eigenaar. De geografische ligging (Coteaux du Gardon), het mediterrane klimaat en de ondergrond met klei, kalk en keien zorgen voor een ideale omgeving voor wijnbouw. Het domein is grofweg verdeeld over 3 percelen, met in totaal ca.40 hectaren wijngaarden. Op ieder perceel is een complete installatie aanwezig om direct de druiven te ontvangen en te vinificeren. Het domein heeft een veelheid van druiven aangeplant, voor de rode wijnen Syrah, Cabernet, Merlot, Grenache Noir, Cinsault, Carignan en Mourvèdre, voor witte wijnen Chardonnay, Ugni blanc, Sauvignon en Grenache blanc. Mr. Barnouin verstaat als geen ander de kunst om smakelijke en toegankelijke wijnen te maken, getypeerd door hun charme, hun openheid en zachtheid, met niet te veel alcohol, een perfecte balans en een delicaat bouquet. De oogst geschiedt grotendeels machinaal, in de caves worden de druiven streng geselecteerd en ontdaan van bladeren en stelen. Gisting onder gecontroleerde temperatuur. Daarna opslag in ondergrondse, natuurstenen cuves.

Oranjemisser

Deze meneer kwam net een whisky uitzoeken en was eigenlijk wel een beetje zielig.
Hij maakte namelijk afgelopen vrijdag een foutje toen hij in het ziekenhuis een kleur mocht kiezen.
Hij moet nog 3 weken.
De door hem begeerde 17 jaar oude Old Pulteney gaan we voor hem bestellen.

Dolle Wijndagen

Donderdag, Vrijdag en Zaterdag zijn er bij ons weer de jaarlijkse Dolle Wijndagen.
Mensen in onze regio ontvangen deze week 'de wijnzak' in de brievenbus met daarop spetterende aanbiedingen. Elke 3e fles gratis van de wijnen in actie maakt dit natuurlijk wel een uitgelezen week om je wijnvoorraden aan te vullen.
Naast de actiewijnen van 'de wijnzak' vind je bij ons nog tafels vol wijnen waarvan je ook elke 3e fles gratis krijgt. Een aantal van deze wijnen zal op zaterdagmiddag ook te proeven zijn in ons proeflokaal, waar ik ze zal inschenken en iedereen van harte welkom is.
Let wel; voor de meeste van deze wijnen geldt Op=Op!
Spoed je dus 27, 28 of 29 september naar Slijterij de Vuurtoren in Breskens
Tot zover deze korte commercialbreak:-)

Bathazar en Mathusalem

Nee, deze joekels Champagne hebben we normaalgesproken niet op voorraad. Het is namelijk van belang dat je Champagne 'vers' drinkt, daar schreef ik al vaker over. Voor de grotere flessen geldt dat des te meer.
Die exclusieve flessen worden namelijk handmatig op bestelling afgevuld  in Epernay met de inhoud van normale flessen.
Deze Balthazar van twaalf liter en de Mathusalem van zes liter zijn besteld, maar voor ze afgehaald worden door de klant kon ik wel nog even een foto maken. Op de foto behalve Merijn, om te laten zien hoe groot zo'n Balthazar wel niet is, ook nog Magnums en helemaal rechts een wel heel gewone fles.
Ook binnenkort iets te vieren en op zoek naar een Bathazar? Mail me!

Mijn Mannetje

Mijn Mannetje
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Spritzers en Winecoolers

'Petra, kom eens even, ik heb een mevrouw in de winkel die wat informatie van je wil over een bepaalde wijn'. Manlief staat met een verdachte grijns op zijn gezicht in het deurgat van het proeflokaal annex kantoor.
Ik loop de winkel in en de mevrouw voor de toonbank steekt gelijk van wal. 'Gisterochtend was Ilja Gort bij Goedemorgen Nederland en heb jij die wijn ook met 8%?'
Kijk dat was nu weer eens een  leuke vraag.
Ze vervolgt: 'Ik vind de wijnen tegenwoordig inderdaad ook soms wel zwaar, zeker zomers.'
Na uitgebreide uitleg over 'de wijn', de herkomst en onze experimenten en bevindingen vraag ik haar of ze gevoelig is voor sulfiet. Haar ogen worden groter als ik haar uitleg dat minder alcohol niet alleen ook minder smaak, maar ook meer sulfiet betekent.

Afgekeurde wijnen overspoelen de dumpmarkten?

Stel je eens voor: Je bent wijnhandelaar en je verkoopt al jaren een kwalitatief goede wijn waar je ook voor de volle 100% achterstaat. Die wijn verkoop je met een normale marge aan de consument voor pakweg een euro of 5, 6 en dat is die wijn ook waard.
In de stapel folders die elke week ook jouw brievenbus overstelpt zit deze week een folder van een dumpzaak. Je oog valt op een advertentie op de voorpagina. De wijn, waar jij al jaren mee werkt, wordt hier aangeboden voor 1 euro en er is zelfs nog een extra aanbieding; 6 flessen voor 5 euro.

Videoblog Hulsink Distilleerderij

Midden op de Veluwe, in Harderwijk, vind je de distilleerderij die niet alleen Meisjes eigen merken jenevers, vieux en kruidenbitter maakt en bottelt, maar waar ook nog ouderwetse drankjes zoals brandewijn punch, een drankje dat vooral populair is op die Veluwe, gemaakt worden.
Gisteren zat het verkeer me mee zodat ik een half uur voor aanvang van mijn vergadering in Harderwijk was. En wat doet Meisje dan als ze een videocamera in haar tas heeft? Juist, dan sluipt ze stiekem even de distilleerderij binnen en soms heeft ze geluk; de mannen waren namelijk net alles in gereedheid aan het brengen voor het bottelen van brandewijn punch.

Hulsink Distilleerderij
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Creatief met Jenever deel 3

'Heb je voor mij een heel klein flesje jenever?' vraagt de man voor mijn toonbank. Ik ken hem wel. Ooit in een vorig leven had hij verkering met een oudere zus van me en leerde hij mij op mijn tiende of elfde schaken, maar dat weet hij vast niet meer of heeft hij inmiddels verdrongen.
'Heb je een voorkeur voor een merk?' is mijn wedervraag terwijl ik hem de zakflaconnen en miniaturen laat zien.'
'Welnee, het is toch niet om te drinken, doe me dat miniatuurtje maar.'
Nieuwsgierig geworden vraag ik hem wat hij er dan mee doet.
'Ik ben mijn oude lp's aan het omzetten naar mp3's en als ik die langspeelplaten insmeer met jenever kraken ze niet meer. Dat werkt fantastisch!'
deel 1
deel 2

Creatief met Jenever deel 2

Na vorige week deel 1 van wat mensen, behalve het drinken, nog allemaal met jenever doen, vandaag deel 2:
'Madam, ik wil graag de goedkoopste jenever die u heeft,' zegt de Vlaamse meneer die voor mijn toonbank staat.
'Is het om te mixen? vraag ik, 'want puur is deze wel wat scherp.' Ondertussen laat ik hem de goedkoopste jenever zien.
'Ah, nee Madam, het is niet om te drinken! Het is om mijn kompas op te vullen!'
Kent u ook een originele toepassing van jenever waarbij deze niet geconsumeerd wordt? Mail me!

Creatief met Jenever deel 1

Jenever, onze vaderlandse borrel. De jenever die ik verkoop is echter niet allemaal bestemd voor menselijke consumptie. Jenever vindt namelijk meerdere toepassingen. De origineelste gebruiksmogelijkheden die ik in de afgelopen 20 jaar voorbij heb zien of horen komen ga ik hier de komende tijd loggen. Wat denk je bijvoorbeeld van deze?

'Kan ik u helpen?'
'Natuurlijk, anders stond ik hier niet, ik wil graag het kleinste flesje jenever wat u heeft'.
'Ik heb wel een zakflacon, heeft u een voorkeur voor een merk?'
'Nee, doet u maar de goedkoopste, het is toch maar voor de kanaries.'
'Voor de kanaries???'
'Ja voor de kanaries, daar wassen we ze in, het zijn witte kanaries waar we mee naar een tentoonstelling gaan.'

De Kerstetalageramenschilder

De Kerstetalageramenschilder
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Restantenlijst topwijnen zeer beperkt leverbaar

Onderstaande wijnen zijn zeer beperkt leverbaar. Het is een restantenlijst.
De Levertijd is ongeveer een week. Bij interesse alleen mailen met uw telefoonnummer, ik bel u dan zo spoedig mogelijk terug.

Prijzen zijn inclusief BTW

Ch.Lafite Rothschild Pauill.2001             Euro 236,00

Carruades de Lafite 2004                         Euro 55,00

Ch. Duhart-Milon Rothschild 2001         Euro 52,00

Ch.Duhart-Milon Rothschild  2002         Euro 48,50

Ch.Duhart Milon GCC Pauill  2003        Euro 47,50

Ch. Rieussec Sauternes  2000                 Euro 72,50

Ch.Rieussec Sauternes   2002                 Euro 77.00

Ch.Rieussec Sauternes 2002 0,375          Euro 41.00

Ch.Rieussec Sauternes   2003                  Euro 67.00

DVD Wijn en Vis

Tja, we hebben ook wat omzet nodig dus onderbreken we dit weblog even voor wat reclame. U kunt natuurlijk ook gewoon doorzappen.

Update: Ga naar de onlinefolder

Lijst met aanbiedingen downloaden (van de artikelen zonder prijs jaargangen en prijzen op aanvraag)

Geachte heer Zalm

Of mag ik Gerrit zeggen? Ik hoorde gisteren dat u de politiek vaarwel zegt. Een beetje jammer is dat wel maar er is nu eenmaal overal een tijd van.
Vier jaar geleden dronk ik na een verkiezingsbijeenkomst een borrel met u. Ik had u overigens groter ingeschat, voor de foto met de hele lijst wou u vrouwen naast u en ik ben maar gaan zitten bij het poseren om niet op te laten vallen dat u eigenlijk een klein mannetje bent. Om dat voorstel van mij moest u toen hartelijk lachen.
Ik hield u die avond ook een rekensommetje voor. U en de 2e kamer hadden namelijk net gestemd voor een accijnsverhoging om een gat in de begroting te dichten. Daarbij was vergeten rekening te houden met het feit dat juist het verbruik van sterke drank al jaren een dalende trend vertoonde en hiermee die trend versterkt zou worden door de grote accijnsverschillen met de buurlanden. Sterker nog, de meeste kamerleden waren van mening dat ze alleen voor een verhoging van de accijnzen op alcopops, breezers in de volksmond, stemden. Dit maakte toen maar 2% uit van de markt in gedistilleerd en is inmiddels afgezakt tot onder een procent (dit is een schatting van me).

Genomineerd

Voor de vierde maal zijn wij genomineerd voor de titel 'Slijter van het Jaar', ditmaal voor die van 2007. In 2005 misten we de titel op een haar na, maar werd er wel een speciale prijs aan ons uitgereikt, vorig jaar zat ik niet bij de laatste tien.
Als ik de criteria zie zou ik niet weten wat ik nog meer kan doen dan ik al doe, dus we wachten weer maar af. Ik zal evenals de vorige twee jaren wel weer een weblogje openen waar het verloop van de verkiezing te volgen is.
In februari worden de tien finalisten bekendgemaakt.

Verslag wijnreis EuroSlijter 2006 Champagne en Elzas

Op zondagmorgen 22 oktober vertrokken we met de bus vanuit vanuit een licht bewolkt Eindhoven. René bleek onze chauffeur voor de komende 3 dagen. Het wachten was nog even op de twee mensen van RNN7, de omroep die een TV-programma over wijn gaat maken en daarvoor met ons meereisde. Na een reis van 6 uur arriveerden we om 17.00 uur in Epernay, waar een aantal mensen op zoek ging naar een koel biertje. Een bar was helaas moeilijk te vinden en de tv-kamer kon ons niet allen herbergen.

Meisje in Frankrijk

Morgen, maandag en dinsdag staan Jeanmaire, Dopff au Moulin  en Cave de Turckheim op het programma voor een bezoek. Dit is het jaarlijkse wijnreisje van de Euroslijters. We moeten immers wel weten wat we verkopen.
Meisje belooft plechtig deze keer haar best te doen zich ook te gedragen, er gaat immers een tv-ploeg van RNN7 met ons mee.
Het is dan wel weer een geruststellende gedachte dat die niet zo heel veel kijkers hebben. Mijn camera's liggen al aan het infuus. Ik beloof niet dat ik tijd en een internetaansluiting kan vinden om ook iets te posten voor donderdag.

Cesanese

Cesanese is een Italiaans druivenras wat verbouwd wordt in het wijngebied Lazio in de buurt van Rome. De proeffles die ik vorige week dronk bij de pasta en inmiddels besteld en ontvangen heb is de l'Antico Ceppo Cesanese 2005, Lazio.
Op de heuvels rondom Rome, in het hart van Italië, groeit de Cesanese; een oude, inheemse druivensoort, waarvan onweerstaanbare, soepele en betaalbare wijn wordt gemaakt. In het oude Rome is deze wijn al erg populair en nu zien we hem terug als huiswijn in de vele trendy trattoria’s die Rome rijk is. Maar u hoeft niet naar Rome om deze heerlijke wijn te proeven.

Relatiegeschenken

Ook dit jaar werken wij weer samen met geschenkenfolder.nl
Selecteer uw relatiegeschenken en mail me.
Makkelijker kunnen we het niet maken.

Brok in mijn keel

Hij was een aardige man. Hij behoorde tot wat ik noem "mijn zomerklantjes". Mensen die de zomermaanden in Zeeland doorbrengen en je 's winters niet ziet. Zo gauw het Pasen wordt verschijnen ze weer. Vaak hebben ze hier huisjes, caravans of boten liggen. Al jaren kwam hij bij het begin van het haringseizoen Corenwijn halen. Speciaal voor hem bestelde ik altijd speciale glaasjes. Elke week kwam hij vervolgens wel een flesje beerenburg halen. Ik had hem al gemist, maar ook vorig jaar kwam hij al wat minder, en was wat afstandelijker als hij kwam, terwijl we jaren leuke gesprekjes hadden. Hij werkte evenals zijn vrouw in het onderwijs. Vanochtend een mevrouw voor de toonbank: "Ik heb een vreemde vraag", er blonken tranen in haar ogen, ze had het er duidelijk moeilijk mee. "Sipke, onze vriend dronk altijd beerenburg en die had ik altijd voor hem in huis. U kent hem ook wel, hij was een levensgenieter en u heeft regelmatig dingen speciaal voor hem besteld. Afgelopen winter heeft hij zelfmoord gepleegd en elke keer als ik die fles zie staan denk ik aan hem. Mag ik hem ruilen?" Even pijnig ik mijn hersens, Sipke...vaak ken ik ze niet bij naam mijn zomerklanten, dan zie ik hem voor me en bedenk dat die meneer innerlijk vorig jaar al door een hel moet zijn gegaan. Ik krijg een brok in mijn keel en natuurlijk neem ik de fles terug.

De man met de Tulband

Het is al een aantal jaren geleden dat de man met de Tulband binnenkwam. Hij begon in het Engels een heel verhaal over mijn toekomst en wie ik was; 'In your face you look happy, but in your heart you're not'.
Bepaalde dingen klopten wel, maar ik ben nu eenmaal een open persoon en veel is aan mijn gezicht af te lezen. Al snel had ik door dat hij niet echt van plan was iets te kopen.
Bij elke klant deed hij een stap achteruit om weer verder te gaan met zijn voorspellingen als die klant geholpen was. Ik voelde me steeds minder prettig en probeerde hem af te poeieren, wat me niet echt lukte. Misschien moet ik maar eens leren schelden of zo.
Enfin toen kwam de clue, hij had een staffeltje met verschillende tarieven voor 'low people, middle people en high people'. Mij schatte hij in als middle people wat betekende dat het verhaal dat hij me net verteld had 100 gulden kostte. Dat was ik echt niet van plan te betalen, ik wou helemaal niets betalen!!!

Maar ik kreeg hem mijn winkel niet uit en voelde me steeds ongemakkelijker worden. Om uiteindelijk van hem af te zijn gaf ik hem 25 gulden waar ik me ook al niet prettig bij voelde, en hij voorspelde me ongeluk omdat ik niet de prijs betaald had die hij vroeg.
Diezelfde avond sloeg de bliksem in bij het naastgelegen pand terwijl ik net mijn stoepborden aan het binnenzetten was. Ik zat door de luchtdruk en de klap gelijk op mijn knieën buiten, Pepijn, toen een jaar of 5-6 stond met schrikogen in het deurgat, het was vrijdagavond 8 uur en Merijntje had ik op bed gelegd, ik denk dat die drie was. Het idee dat dat ventje op de 2e verdieping lag en de bliksem bij mij insloeg maakte dat ik eerst met een gevoel van onheil die twee trappen oprende. Alle stroom was uiteraard uitgevallen en mijn telefooncentrale, computer, tv, video en fax waren voorgoed naar de gallemiezen.
Gisterochtend ging de telefoon, het was een collega-ondernemer en mijn huisontwerper van een paar straten verder: 'Petra lûstert! Die vint mî die tulband is ter wee. 'k moes glik an joe dinken. Wudder èn 'm drût gebonjourd, moa die kom noe joe kant op.'
Nog geen 10 minuten later stapt inderdaad de man met de tulband binnen. 'In your face you look happy, but in you're heart you're not. You're gonna be very lucky, I see it in your face!'  Jee, zelfs zijn begintekst was niet veranderd. Ik   heb manlief geroepen omdat ik deed alsof ik geen Engels versta, die heeft hem net vakkundig uit dit pand verwijderd, in sommige dingen zijn mannen nu eenmaal beter.